Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/4310 K.2024/4143

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; katılan sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince katılan sanık ... hakkında taksirle yaralama suçundan, mahkumiyet, sanık ... hakkında taksirle yaralama suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, sanık ... hakkında ise suç üstlenme suçundan ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, katılan sanık ... hakkında, basit Yargılama Usulü' yönünden yeniden değerlendirilmesi gerektiği görüşü ile kararın bozulması görüşünü içeren Tebligname Dairemize tevdi edilmiş.

Dairemizce yapılan incelemede, katılan sanık müdafiinin, temyizinin sanık ...'nu da kapsadığının anlaşılması üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyizin reddi kararı verilmesi görüşünü içeren Ek Tebliğname Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan sanık müdafinin temyiz sebepleri; kusura, 5,870,00 TL ödenmesi koşulu ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesinin kanuna aykırı olduğuna, suçu üstlenme eylemi yönünden sanık ... hakkında mahkumiyet hükmü kurulduğuna, sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

ve KARAR A. Katılan sanık müdafiinin, sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu, aynı Kanun'un 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı, mahkemece kararın temyize değil, itiraza tabi olduğu nazara alınarak,

katılan sanık müdafiinin 10.10.2016 havale tarihli dilekçesi ile karara itiraz ettiği, Bolu Ağır Ceza Mahkemesinin 21.12.2016 tarihli ve 2016/1193 değişik iş sayılı kararıyla katılan sanık müdafiinin itirazının reddine kesin olarak karar verilmesinin ardından, katılan sanık müdafiinin temyiz isteminde incelenecek bir hüküm bulunmadığından dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, B.

Katılan sanık müdafiinin, sanık ... hakkında verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararına ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde.

Yargılama konusu suç üstlenme suçu yönünden katılan sanığın suçtan zarar gören sıfatının, CMK'nın 237/1 maddesi uyarınca mezkûr suçtan açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260/1 maddesi gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, katılan sanık Kurum müdafinin temyiz isteminin, CMK'nın 298/1 maddesi gereğince, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, C.

Katılan sanık müdafiinin, sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararına ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde. Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 89. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık olağan zamanaşımı tabidir.

5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 13.04.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmakla, dosya içeriği itibariyle de, 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartlar bulunmadığından, hükmün, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,