Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/4587 K.2023/2949

Sanık hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Menemen 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03. 09.06.2016 tarihli ve 2015/285 Esas, 2016/180 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 ncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca 300 gün adli para cezasına esas gün ile cezalandırılmasına,

89 ncu maddesinin ikinci fıkrasının (b) ve (e) bendi uyarınca (1/2) artırım yapılarak 450 gün.., eylemi bilinçli taksirle işlediği anlaşıldığından 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 1/3 oranında artırım yapılarak 600 gün adli para cezası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1/6 indirim yapılarak sonuç olarak 500 gün adli para cezasına esas gün ile cezalandırılmasına, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca günlüğü 20,00 Tl dan paraya çevrilerek, 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 6 ay süre ile alınmasına karar verilmiştir.

2.Söz konusu karar sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 21.12.2021 tarihli, 2019/11942 Esas, 2021/9039 Karar sayılı kararı ile sair yönleri incelenmeksizin basit yargılama usulü yönünden yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Mahkemece bozma ilamına uyarak, Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 251 ve devamı maddeleri gözetildiğinde Basit Yargılama Usulünün uygulanıp uygulanmayacağının hakimin takdirine bırakıldığı, takdiren basit yargılama usulünü uygulamayarak genel hükümlere göre karar verdiği anlaşılmıştır. 4.Menemen

2. Asliye Ceza Mahkemesi, 20.09.2022 tarihli ve 2022/168 Esas, 2022/489 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, yukarıda (1) nolu bentte ayrıntılı yazıldığı gibi 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 6 ay süre ile alınmasına karar vermiştir. 5.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 26.05.2023 tarihli onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebebi Bilinçli taksir koşullarının oluşmadığına, Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü. 1.Sanık sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki araçla meskun mahalde tedbir alacak şekilde seyretmediği, taşıt giremez levhası bulunduğu kısımdan ters yönden giriş yapmak suretiyle aracını kullandığı ve çarpmadan evvel zamanında etkili tedbir alınması gerekirken tedbirsizce yayaya çarptığı sabit olduğundan kazanın oluşumundan dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışı nedeniyle asli kusurlu olduğu, tek yönlü yolda ters yönden gitmesi nedeniyle sanığın kusur derecesinin bilinçli taksir düzeyinde olduğu anlaşılmıştır.

Katılan ...'nin ters yönde arkasından gelen aracın kendisine çarpması neticesinde meydana gelen kazada katılanın herhangi bir kusurunun bulunmadığı kanaatine varılmıştır.

2.Katılan hakkında olay sonrası aldırılan Ege Üniversitesi Adli Tıp Ana Bilim Dalına ait 17/12/2014 tarihli raporda katılanın kafatası kemiklerinde kırık meydana gelmesi sebebiyle yaşamının tehlikeye girdiği ve birden fazla kırığın müştereken hayat fonksiyonlarını ağır (4) derecede etkileyecek nitelikte olduğu bildirilmiştir.

3.Buna göre sanığın tam kusurlu olduğu somut olayda eylemine uyan TCK'nın 89/1, 89/2-b-e ve 22/3. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına, olayın oluş şekline göre TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca sürücü belgesine 6 ay süreyle el konulmasına ve pişmanlığı gözlemlenmeyen ayrıca katılanın zararlarını da karşılamayan sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiştir. 4.Taraflar kolluk ifadelerinde uzlaşmak istemediklerini beyan etmişlerdir.

5.Kaza tespit tutanağında sanığın 2918 sayılı Kanun'un 47 nci maddesindeki trafik işaret levhalarına uyma kuralını ihlal etmesi nedeni ile kusurlu olduğu, bilirkişi raporunda ise sanığın asli kusurlu, taşıtını kaldırım üzerine park eden kişinin ise tali kusurlu olduğu yönünde görüş verilmiştir. 6.Sanığın güncel adlî sicil kayıt örneği, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiş ve adli sicil kaydının olmadığı görülmüştür.

IV. GEREKÇE

1.Bilinçli Taksir Yönünden.

Sanığın idaresindeki otomobil ile saat 21:25 sıralarında, meskun mahalde seyir halinde iken, seyri yönüne doğru "taşıt giremez" levhasının bulunduğu tek yönlü yola girdiği, yolun iki tarafında araçların park halinde bulunduğu, katılan yayanın, başka bir aracın yarısı kaldırım üzerinde kalacak şekilde park etmesi nedeni ile sağ taraftaki kaldırımdan yola indiği sırada, sanığın yayaya çarptığı, katılanın hayati tehlike geçirecek ve kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda;

ters istikamette ve taşıt giremez levhası bulunan yola girdiği anlaşılan sanığın üzerine atılı taksirle yaralama suçunu bilinçli taksirle işlediği anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir. 2.Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması Gerektiği Yönünden.

Katılanın maddi zarar talebinde bulunduğu, sanığın katılanın zararını gidermediği, zarar giderimine ilişkin dosyaya herhangi bir evrak, dekont vs. sunmadığı anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR