Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/4657 K.2023/5029

Yalova 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.09.2021 tarihli ve 2021/370 Esas, 2021/531 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası yollamasıyla ikinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi uyarınca neticeten 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 30.09.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Yalova Cumhuriyet Başsavcılığı İlamat ve İnfaz Bürosu'nun 30.03.2022 tarih 2021/6407 ilam dosyası sayılı talebi ile mahkemece hükümlü ... hakkındaki cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, hükümlünün sevk edileceği ceza infaz kurumu türü açısından ve uygulanacak infaz rejimi değişeceğinden iş bu hapis cezasının birinci kez mi ikinci kez mi mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirileceği hususunda verilecek kararın gönderilmesinin talep edilmesi üzerine,

01.04.2022 tarihli ek karar ile Yalova 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.02.2018 tarihli 2017/ 383 Esas 2018/104 Karar sayılı kararının tekerrüre esas olduğundan bahisle Yalova 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/370Esas 2021/531 Karar sayılı dosyasında hükümlü hakkında verilen 3 ay hapis cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infaz edilmesine dair karar verildiği, anılan ek karara karşı Yalova Cumhuriyet savcısınca yapılan itirazın Yalova 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.04.2022 tarihli ve 2022/401 değişik iş sayılı kararı ile kesin olarak reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesi uyarınca, 11.04.2023 tarihli ve 94660652-105-77-18944-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.05.2023 tarihli ve KYB-2023/44750 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.05.2023 tarihli ve KYB-2023/44750 sayılı Kanun yararına bozma isteminin;

“Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28/02/2012 gün ve 2011/1-452 esas, 2012/57 karar sayılı ilâmında da açıklandığı üzere, 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesinde düzenlenmiş bulunan ve güvenlik tedbirlerine ilişkin bölümde yer alan tekerrürün, hükümlülüğün yasal sonucu olmaması nedeniyle, tekerrür koşullarının bulunup bulunmadığının ve kaçıncı kez tekerrür hükümlerinin uygulanacağının kararda gösterilmesi zorunlu olup, bu konuda 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 98 ve devamı maddeleri uyarınca infaz aşamasında karar alınmasına yasal olanak bulunmadığı,

hükümlü hakkında tekerrüre esas alınan Yalova 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/02/2018 tarihli ve 2017/383 esas, 2018/104 sayılı ilâmında hükümlü hakkında ikinci kez tekerrür hükümleri uygulanması nedeniyle hükümlünün işbu infaza konu ilam yönünden ikinci kez mükerrirlik şartlarını taşıdığı anlaşılmış ise de, kararda ikinci kez mükerrir olduğu belirtilmediği cihetle, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 12/03/2013 tarihli ve 2012/18507 esas, 2013/4438 karar sayılı ilâmı ile Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 11/02/2013 tarihli ve 2011/26646 esas, 2013/2467 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, bu hususun hükümlü lehine kazanılmış hak teşkil ettiği,

bu nedenle hükümlü hakkında ek kararla ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. "

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.5237 sayılı Kanun’un, “Suçta tekerrür ve özel tehlikeli suçlular" başlıklı 58 inci maddesinin inceleme konusu ile ilgili birinci ve ikinci fıkrası;

"(1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez.

(2)Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı; a) Beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl,

b) Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl,

Geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz. ...” şeklinde düzenlenmiştir.

2. İnceleme konusu dosya kapsamına göre, Yalova 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.04.2022 tarihli ek kararı ile Yalova 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.02.2018 tarihli 2017/ 383 Esas 2018/104 Karar sayılı kararının tekerrüre esas olduğundan bahisle, sanık hakkında verilen hapis cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş ise de,

hükümlü hakkında tekerrüre esas alınan Yalova 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/383 Esas 2017/104 Karar sayılı ilamında hükümlü hakkında ikinci kez tekerrür hükümleri uygulanması nedeniyle hükümlünün işbu infaza konu ilam yönünden ikinci kez mükerrirlik şartını taşıdığı anlaşılmış ise de, Yalova 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.09.2021 tarihli ve 2021/370 Esas, 2021/531 Kararında ikinci kez mükerrir olduğuna ilişkin hüküm kurulmadığı,

Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 12.03.2013 tarih ve 2012/18507-2013/4438 karar sayılı ilâmı ile Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 11.02.2013 tarih ve 2011/26646-2013/2467 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, bu hususun hükümlü lehine kazanılmış hak teşkil ettiği, bu nedenle hükümlü hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilerek, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi Kanuna aykırı olup Kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Yalova 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.04.2022 tarihli ve 2022/401 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,