Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/4824 K.2023/3056

Taksirle öldürme suçundan sanık ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Bodrum

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/09/2013 tarihli ve 2013/179 esas, 2013/320 sayılı kararının 11/11/2013 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 01/10/2014 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine hakkındaki hükmün açıklanmasına, 5237 sayılı Kanun'un 85 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve anılan Kanun'un 53. maddesinde yer alan hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin Bodrum

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.11.2021 tarihli ve 2021/307 esas, 2021/692 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 02.05.2023 tarihli kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.06.2023 tarihli ve KYB-2023/52418 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.06.2023 tarihli ve KYB-2023/52418sayılı kanun yararına bozma isteminin; ''...Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesinin 1. fıkrasına göre, kişinin kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak hak yoksunluğu uygulanacak olması karşısında, hakkında taksirle işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasına hükmedilen sanık hakkında anılan Kanunun 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiştir... '' Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasına göre, kişinin kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak maddede belirtilen hak yoksunlarına hükmedilebileceği belirtilmiştir.

2. Dosya içeriğine göre, taksirle öldürme suçundan sanık ...'nun, 5237 sayılı Kanun'un 85 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Bodrum

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/09/2013 tarihli ve 2013/179 esas, 2013/320 sayılı kararının 11/11/2013 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 01/10/2014 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine hakkındaki hükmün açıklanmasına karar verildiği, Bodrum

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/11/2021 tarihli ve 2021/307 esas, 2021/692 sayılı kararıyla sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 85 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, karar itiraz edilmeden 01.02.2022 tarihinde kesinleşmiştir.

3. Hakkında taksirle işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasına hükmedilen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinde belirtilen haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Bodrum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.11.2021 tarihli ve 2021/307 esas, 2021/692 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden.