Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/4877 K.2025/9089

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanun'un (1412 sayılı Kanun) 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında şantaj suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 107/2, 52/2, 53... . maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, hakaret suçundan 5237 sayılı Kanunun 125/1, 43/1, 53... . maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5237 sayılı Kanunun 134/2, 53... . maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, sağlık için tehlikeli madde temini suçundan 5237 sayılı Kanunun 194/1, 53... . maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçundan 5237 sayılı Kanunun 244/2, 53... . maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama ve bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, eksik araştırma ve inceleme neticesinde beraat yerine mahkûmiyet kararı verildiğine, hükmün bozulması gerektiğine, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi. TCK'nın 226/3-5 maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken TCK'nın 134/2 maddesinden cezalandırılmasına karar vermek suretiyle eksik ceza tayin edilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; katılanın kullanmış olduğu cep telefonu numarasını arayarak kendisine çıplak fotoğraflarını göndermemesi halinde rezil etmek ve öldürmekle korkutan sanığa katılanın cinsel organlarının göründüğü fotoğraflar gönderdiği,

katılanın daha öncesinde şifresini vermiş olduğu sosyal medya hesabına girerek katılanın dosya içerisinde tanık olarak dinlenilen yaşları itibariyle çocuk olan arkadaşlarına bu müstehcen içerikli fotoğrafları gönderdiği olayda eyleminin özel hayatın gizliliğini ifşa suretiyle ihlal suçunu oluşturduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 107/2, 125/1, 134/2, 194/1 ve 244/2. maddelerindeki şantaj, hakaret, özel hayatın gizliliğini ifşa suretiyle ihlal, sağlık için tehlikeli madde temini, sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçlarından mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

ve KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak. A) Şantaj, Hakaret, Sağlık İçin Tehlikeli Madde Temini, Sistemi Engelleme, Bozma, Verileri Yok Etme Veya Değiştirme Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Temyiz İstemi Yönünden.

Sanığa isnat edilen eylemlerin 5237 sayılı Kanun'un 107/2-1, 125/1, 194/1 ve 244/2. maddelerinde düzenlenen şantaj, hakaret, sağlık için tehlikeli madde temini ve sistemi engelleme, bozma, verileri yok etme veya değiştirme suçlarını oluşturduğu, anılan suçların, aynı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık olağan zamanaşımına tabi olduğu, aynı Kanun'un 67/2-d maddesi gereğince zamanaşımı son kesen işlemin 23.12.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu,

bu tarihinden itibaren 8 yıllık zamanaşımının inceleme tarihinden önce 23.12.2023 tarihinde gerçekleşmiş olduğundan, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 1412 sayılı Kanunun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 223/8. maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının DÜŞMESİNE, B) Özel Hayatın Gizliliğini İhlal Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemi Yönünden.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşılmakla, sanığın yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak.

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.03.2015 tarihli ve 2014/14-603 Esas, 2015/66 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere; katılanın cinsel ve fiziksel mahremiyetine ilişkin çıplak görüntülerini, onun bilgisi dışında ifşa edilmesi eyleminde 5237 sayılı Kanun'un 134 üncü maddesinin ikinci fıkrasında tanımlanan özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun yanı sıra toplumun sahip olduğu ortak ar ve haya duygularını,

yerleşik edep kurallarını incitici ve genel ahlâka aykırı nitelikteki kayden 10.05.1999 doğumlu olup suç tarihinde 14 yaşını doldurmuş olan katılana ait müstehcen görüntülerin olay tarihi itibariyle katılanın arkadaşları olan tanıklara ayrı ayrı göndererek ifşa edildiğinin kabul edildiği olayda, Mağdurun cinsel arzuları tahrik ve istismar eden, toplumun sahip olduğu ortak ar ve haya duygularını, yerleşik edep kurallarını incitici ve genel ahlâka aykırı niteliktekteki müstehcen görüntülerini, 14-15 yaşlarında olan dosyada tanık olarak dinlenen çocukların görmesini sağlayan sanık hakkında,

iddianamede eyleminin tarif edilmesinden dolayı 5271 sayılı Kanunun 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı verilebileceği nazara alınıp, sanığın, mağdurun cinsel ve fiziksel mahremiyetine ilişkin müstehcen nitelikteki özel görüntülerini çekerek kendisine göndermesini sağlaması eylemi ve sanığın 14-15 yaşlarındaki dosyada tanık olarak dinlenen çocuklara ifşa etmesi eylemleri nedeniyle ayrı ayrı 5237 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesinin 3. fıkrası ve aynı Kanun'un 226 ncı maddesinin 5. fıkrası ve 43 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen zincirleme şekilde müstehcenlik suçunun da oluştuğu,

bir fiili ile birden fazla farklı suçun oluşmasına neden olan sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesi gereğince, daha ağır cezayı gerektiren müstehcenlik suçundan cezalandırılması, özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan ise hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan hüküm kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

Kabul ve uygulamaya göre de: Sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 53. maddesi tatbik edilirken, üçüncü fıkraya aykırılık oluşturacak şekilde, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğuna, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas,

2015/85 Karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş olup, açıklanan nedenlerle Silifke