Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/4889 K.2023/3331

Taksirle yaralama suçundan şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 31/10/2013 tarihli ve 2013/147779 soruşturma, 2013/61363 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulüne ilişkin İstanbul

3. Sulh Ceza Hakimliğinin 09/12/2020 tarihli ve 2020/5336 değişik iş sayılı kararını müteakip şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda dava zamanaşımının dolduğundan bahisle İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 15/11/2021 tarihli ve 2020/184736 soruşturma, 2021/125357 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulüne ilişkin İstanbul

5. Sulh Ceza Hakimliğinin 29/03/2022 tarihli ve 2022/1753 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca 02/05/2023 gün ve 94660652-105-34-16611-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.06.2023 tarihli ve KYB-2023/54031 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.06.2023 tarihli ve KYB-2023/54031 kanun yararına bozma isteminin; “..Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/2-b maddesinde düzenlenen kemik kırılmasına neden olacak şekilde taksirle yaralama suçunun anılan Kanun’un 66/1-e maddesine göre asli zamanaşımı süresinin 8 yıl olduğu, soruşturma konusu suçun 12/10/2013 tarihinde işlendiği,

soruşturma evresinde zamanaşımı kesen veya durduran bir işlem yapılamadığı ve bu sebeple suç konusu trafik kazasının gerçekleştiği tarih olan 12/10/2013 tarihinden itibaren işleyen 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin 12/10/2021 tarihinde sona ermesi nedeniyle, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın bu yönden reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde, Kabule göre de, 2- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 71. maddesi ile değişik 173/3. maddesinde yer alan, “Sulh ceza hâkimliği,

kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder...” ile aynı Kanun’un 173/4. maddesindeki “Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” şeklindeki düzenleme gereğince kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi halinde,

Cumhuriyet savcılığınca belirtilen eksiklikler giderildikten sonra itirazla ilgili bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde itirazın kabulü ile kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir..' Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.Dosya içeriğine göre. 12.10.2013 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonucu yaralanan şüpheliler hakkında taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olmak suçundan yürütülen soruşturma sonucunda atılı suçun takibinin şikayete tabi olması, şüphelilerin birbirlerinden şikayetçi olmadıkları, şüphelilere isnat edilen suçun bilinçli taksirle işlendiğine dair delil bulunmadığı gerekçesiyle İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 31/10/2013 tarihli, 2013/147779 soruşturma ve 2013/61363 Karar nolu kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, kyok kararına itiraz üzerine İstanbul

3. Sulh Ceza Hakimliğinin 09/12/2020 tarihli ve 2020/5336 değişik iş sayılı kararı ile itirazın kabulü ile kyok kararının şüpheli ... yönünden kaldırılmasına karar verildiği, şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda dava zamanaşımının dolduğundan bahisle İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 15/11/2021 tarihli ve 2020/184736 soruşturma, 2021/125357 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itiraz üzerine İstanbul

5. Sulh Ceza Hakimliğinin 29/03/2022 tarihli ve 2022/1753 değişik iş sayılı kararı ile; ''..Soruşturmaya konu olay yönünden taraflar arasında uzlaşma sağlanamaması halinde CMK'nın 173/4.maddesi uyarınca delillerin takdir ve değerlendirmeye yetkili ve görevli mahkemede dava açılması yönünde İstanbul 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 2020/5336 değişik iş sayılı ve 09.12.2020 tarihli kararının bulunduğu, dosya incelendiğinde uzlaşma müessesi yönünden bir tespitin bulunmadığı ve İstanbul

3. Sulh Ceza Hakimliğinin 2020/5336 değişik iş sayılı ve 09.12.2020 tarihli kararındaki tespitler uyarınca'' gerekçesine dayanarak itirazın kabulüne ve İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2020/184736 soruşturma sayılı dosyasında 2021/125357 karar sayılı ve 15.11.2021 tarihli kyok kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

2.Somut olayda şüpheli ...'ın doktor raporuna göre 1,54 promil alkollü olarak ters istikametteki yola girmesi sonucu gerçekleşen trafik kazasında, şüphelinin bilinçli taksirle hareket ettiğinin kabulü ile ...'nin basit tıbbi müdahale ile giderilemez, ikinci derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanması birlikte değerlendirildiğinde, suçun bu haliyle 5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin beşinci fıkrası uyarınca şikayete tabi olmadığı anlaşılarak yapılan incelemede.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/2-b maddesinde düzenlenen kemik kırılmasına neden olacak şekilde taksirle yaralama suçunun anılan Kanun’un 66/1-e maddesine göre asli zamanaşımı süresinin 8 yıl olduğu, soruşturma konusu suçun 12/10/2013 tarihinde işlendiği,

soruşturma evresinde zamanaşımı kesen veya durduran bir işlem yapılamadığı ve bu sebeple suç konusu trafik kazasının gerçekleştiği tarih olan 12/10/2013 tarihinden itibaren işleyen 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin 12/10/2021 tarihinde sona ermesi nedeniyle, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın bu yönden reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. İstanbul