Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/4902 K.2023/4868

Kanunu'nun 27/1. maddesi yollaması ile 86/2, 86/3-e, 29 ve 62/1. maddeleri uyarınca 27 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanun'un 53. maddesinde yer alan hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezasının anılan Kanun'un 58/6-7. maddesi ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesi uyarınca 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi ile cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair Kayseri

2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.03.2021 tarihli ve 2020/439 esas, 2021/170 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 09/05/2023 gün ve 94660652-105-38-14554-2021-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.06.2023 tarihli ve KYB-2023/55766 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.06.2023 tarihli ve KYB-2023/55766 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “ 1-5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesinin 1. fıkrasına göre, kişinin kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak hak yoksunluğu uygulanacak olması karşısında, taksirle işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasına hükmedilen sanık hakkında anılan Kanunun 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesinde,

2-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58/4. maddesinde “kasıtlı suçlarla taksirli suçlar ve sırf askerî suçlarla diğer suçlar arasında tekerrür hükmü uygulanmaz” hükmüne yer verildiği, sanığın tekerrüre esas alınan Kayseri 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/12/2017 tarihli ve 2017/482 esas, 2017/1024sayılı kararının hükümlü veya tutuklunun kaçması, ikinci kez tekerrüre esas alınan Kayseri

16. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/06/2015 tarihli ve 2014/657 esas, 2015/442 sayılı kararının ise nitelikli hırsızlığa teşebbüs suçuna ilişkin olduğu, dolayısıyla kasıtlı suçun taksirli suçta tekerrüre esas alınamayacağı nazara alındığında, hükmolunan cezanın yazılı şekilde mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde, Kabule göre de.

3-Mahkemesince sanığın, otostop çekerek bindiği araçta, ... sahibi katılan ile aralarında çıkan tartışma neticesinde katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı olaya ilişkin yapılan yargılama sonucunda, olayın başında sanığın eyleminin meşru müdafaa şeklinde olduğu,

ancak devamında katılanın elinde bıçak bulunmadığı halde yaralama eyleminin gerçekleştirildiği cihetle, meşru müdafaa sınırının aşıldığı ve bu nedenle 5237 sayılı Kanun'un 89/1. maddesi uyarınca taksirle yaralama suçunun cezasının alt sınırının 3 ay hapis olması sebebiyle belirlenecek 3 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 27/1. maddesi gereğince 2/3 oranında indirim uygulanarak sanığın cezalandırılması gerektiği takdir ve kabulüne ilişkin gerekçeye yer verildiği halde, hüküm kısmında temel cezanın anılan Kanun'un 27/1. maddesi delaleti ile 89/1. maddesi uyarınca belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmasında,

İsabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A.İhbarnamedeki (1) ve (2) numaralı bozma istekleri yönünden. Mahkemece kasten yaralama suçundan hüküm kurulmasının bir sonucu olarak ihbarnamede yer alan (1) ve (2) nolu bozma isteklerinde belirtilen hak yoksunluğu ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından bu yöndeki bozma istekleri isabetli bulunmamıştır.

B.İhbarnamedeki (3) numaralı bozma isteği yönünden. 18.07.2019 günü sanığın otostop çekerek katılanın aracına bindiği, aralarında çıkan tartışma neticesinde sanığın, katılana ait bıçak ile katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı olayda, Mahkemece hükmün gerekçe kısmında, “...sanığın eyleminin olayın başında meşru müdafaa niteliğinde olduğu ancak elinde artık bıçak bulunmayan katılanı bıçakla yaralamak suretiyle sanığın meşru müdafaa sınırını aştığı,

sanığın meşru müdafaanın sınırını aşmış olması sebebiyle TCK'nın 27-(1) ''Maddesinde belirtilen ceza sorumluluğuna kaldıran nedenlerde sınırın kast olmaksızın aşılması halinde, fiil taksirle işlendiğinde de cezalandırılıyorsa, taksirli suç için kanunda yazılı cezanın altıda birinden üçte birine kadarı indirilerek hükmolunur'' hükmü gereğince TCK'nın 89/1. maddesinde taksirle yaralama suçunun cezasının alt sınırının 3 ay hapis olması sebebiyle, 3 ay hapis cezası üzerinden sanık hakkında TCK'nın 27/1. maddesi nazara alınarak 2/3 oranında indirim yapılması suretiyle,

sanığın hapis cezası ile cezalandırılmasına” karar verildiği belirtildikten sonra, kararın hüküm kısmında sanığın üzerine atılı kasten yaralama suçunu işlediği sabit olduğundan denilerek sanığın TCK’nın 86/2, 27/1, 89/1, 86/3-e, 29, 62/1, 53, 58/6-7, 54/4. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verildiği görülmekle, 5237 sayılı Kanun'un 27 nci maddesinin birinci fıkrasının kabulü halinde anılan maddenin delaletiyle aynı Kanun'un 89 uncu maddesinin birinci fıkrası gereğince hüküm kurulması gerektiği gözetilmeyip 5237 sayılı Kanun'un 27 nci maddesinin birinci fıkrasına yanlış anlam verilerek,

kasten yaralama suçundan yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

III. KARAR

A.İhbarnamedeki (1) ve (2) Numaralı Kanun Yararına Bozma İsteği Yönünden. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki (1) ve (2) numaralı bozma düşüncesi yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE, B.İhbarnamedeki (3)Numaralı Kanun Yararına Bozma İsteği Yönünden.

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Kayseri