Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/5042 K.2023/5433

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden sanık müdafiinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2015 tarihli ve 2014/549 Esas, 2015/73 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2.Beraat hükmünün mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 03.10.2017 tarihli 2016/9212 Esas, 2017/6991 sayılı kararı ile ,sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

3.Ankara 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25/04/2018 tarihli ve 2017/948 Esas, 2018/383 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına uyma kararı vererek, sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının yollamasıyla aynı maddenin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

4.Sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair verilen kararın 03.05.2018 tarihinde kesinleştiği, sanığın 5 yıllık denetim süresi içerisinde 21.12.2019 tarihinde yine aynı suçu işlediği ve bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verildiği, hükmün 23.02.2022 tarihinde kesinleştiği anlaşılmakla, Ankara 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26/04/2023 tarihli ve 2023/152 Esas, 2023/576 sayılı kararı ile HÜKMÜN AÇIKLANMASINA, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının yollamasıyla aynı maddenin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 21.06.2023 tarihli onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebebi, Suçun unsurlarının oluşmadığına, alkolmetre cihazının arızalı olma ihtimalinin fazlaolduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına , ceza zamanaşımı süresinin dolduğuna İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü 1."...Sanığın olay tarihinde 1,10 promil alkollü ... kullanarak trafik güvenliğini tehlike soktuğu, kolluk güçlerince alkol uygulamasında 1,10 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, şüphelinin alkol ve uyuşturucunun etkisiyle güvenli şekilde ... kullanacak durumda olmamasına rağmen ... kullanmak suretiyle eylemine uyan TCK'nın 179/3.maddesi delaletiyle TCK'nın 179/2.maddesi uyarınca cezalandırılması yoluna gidilmiştir..."şeklindedir.

2. Sanık savunmasında "üzerime atılı suçlamayı kabul ederim. Pişmanım" demiştir.

IV. GEREKÇE

Suç tarihinde idaresindeki araçla seyir halinde olan sanığın, kolluk görevlilerince yapılan rutin trafik kontrolü sonucunda 1,10 promil alkollü olduğunun tespit edildiği olayda; 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Kanunun 19. maddesi ile değişik 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun “1.00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 179. maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır.” şeklindeki 48/6. maddesine göre 100 promilin üzerinde alkol veya uyuşturucu madde alınması sonrası ... kullanılmasının atılı suçun oluşması için yeterli olduğu anlaşılmakla; kontrol anında 1.10 promil alkollü bulunan sanık hakkında atılı suçun yasal unsurları oluştuğundan sanık müdafiinin bu yöndeki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 179 uncu maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 26.04.2023 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresi gerçekleşmediğinden, sanık müdafiinin bu yöndeki temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26/04/2023 tarihli ve 2023/152 Esas, 2023/576 sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,