Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/5124 K.2024/1569

Davalı vekilinin temyiz isteği yönünden; karar tarihi itibarıyla, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2 maddesi gereği yürürlükte bulunan 1086 sayılı HMUK'un 21.07.2004 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun’un 2. maddesi ile değişik 427. ve ek 4. maddeleri uyarınca kesin olduğu belirlenmiştir. Davacı vekilinin temyiz isteği yönünden.

Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine mahkemece kurulan hükmün; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 1412 sayılı CMUK'un 317. maddeleri gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece; davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 23.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin bozma ilamına uyularak kısmen kabulü ile 2.568,05 TL maddi, 4.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine ilişkin kararının, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 06.06.2022 tarihli kararıyla bozulmasına karar verildiği,

mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilerek davacı hakkında davanın kısmen kabulü ile 500,00 TL maddi, 500,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin temyiz isteminin hükmün kesin olduğundan reddine, davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; mahkemece verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini, davacı vekilinin temyiz sebepleri; müvekkilinin tazminata hak kazandığını, davanın tümüyle kabulüne karar verilmesi gerektiğini, belirtmiştir.

III. DAVANIN KONUSU

Mahkemece, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul

6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/210 Esas – 2015/216 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının nitelikli cinsel saldırı suçundan 21.08.2015- 06.11.2015 tarihleri arasında 77 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 16.11.2015 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş kararın davacı asile tebliğ edilmediği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı,

bozma ilamına da uyularak davanın kısmen kabulü ile 2.568,05 TL maddi, 4.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine ilişkin kararın davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 06.06.2022 tarihli kararıyla; "...1.Davacı vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde.

Davacı vekilinin yasal süre içindeki temyizinden sonra, davacının cezaevinden gönderdiği 26/09/2019 havale tarihli dilekçesi ile temyizden feragat ettiği; sonradan gönderdiği 07/11/2019 tarihli feragattan vazgeçme niteliğindeki dilekçesinin ise hukuki değeri bulunmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin temyiz istemi ile ilgili olarak dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine.

2.Davalı vekilinin temyiz talebinin incelenmesine gelince. CMK'nın 144/1-a maddesinin yürürlükten kaldırılması nedeniyle mahsup durumu tazminata engel oluşturmayacak ise de, haklarında mahsup işlemi yapılmayan kişilerle tutukluluğu başka mahkumiyetinden mahsup edilenler arasındaki dengenin, hak ve nesafetin sağlanması gerektiği göz önünde bulundurularak, davacının tutuklulukta geçirdiği sürelerin tamamının Malatya

5. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.09.2019 tarih 2014/260 Esas 2015/151 Karar numaralı ek kararıyla mahsup edildiği anlaşılmakla davacı lehine makul bir miktar maddi ve manevi tazminata hükmolunması gerektiği,..." Nedeniyle bozulmasına karar verilmesine üzerine Mahkemece, Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine davacı hakkında davanın kısmen kabulü ile 500,00 TL maddi, 500,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

A. Davalı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden. Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 5.810,00 TL olduğu ve nitelikli cinsel saldırı suçundan 21.08.2015- 06.11.2015 tarihleri arasında 77 gün gözaltında ve tutuklu kalan davacının 23.000,00 TL maddi, 100.000,00 manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile toplam 1.000,00 TL tazminata ilişkin hükmün davalı açısından kesin olduğu görülmekle;davalı vekilinin temyizinin katılma yolu ile yapılmadığı dikkate alınarak,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereği yürürlükte bulunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 21.07.2004 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun’un 2 nci maddesi ile değişik 427 nci ve ek 4 üncü maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle davalı vekilinin temyiz isteminin 1086 sayılı Kanun’un 432 nci maddesi gereği isteme uygun olarak REDDİNE, B.

Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, davacı vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü tüm temyiz sebeplerinin reddi ile hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak,