Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/5228 K.2024/722

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 22/3, 89/2-b, 89/2-son, 62. maddeleri gereğince 16 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Alanya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2021 tarihli 2021/336 Esas, 2021/174 Karar sayılı kararının 20.01.2022 tarihinde istinaf edilmeden kesinleşmesine müteakip, hükümlü tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebine ilişkin Alanya

12. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.01.2022 tarihli ek kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22/02/2022 tarihli ve 2022/165 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesi uyarınca, 12.05.2023 gün ve 94660652-105-07-10554-2022-KYB sayılı evrakı ile Kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.06.2023 tarihli ve KYB-2023/60930 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.06.2023 tarihli ve KYB- 2023/60930 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 23/3. maddesinde yer alan “Yargılamanın yenilenmesi hâlinde önceki yargılamada görev yapan hâkim aynı işte görev alamaz” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun’un 318/1. maddesindeki “Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur.

Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir.” şeklindeki düzenleme karşısında, ilk kararı veren hâkimin olayla ilgili kanaatinin oluştuğu, görüşünün ilk hükümle belirginleştiği, yeniden yargılama aşamasında ya da bu aşamaya götürecek talebin kabule değer olup olmadığına dair vereceği kararda önceki kanaat ve görüşünün etkisi altında kalabileceği, bu nedenle adil yargılama hakkının bir uzantısı olarak olaya tamamen yabancı, farklı bir hâkimin yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi gerektiği cihetle, somut olayda mahkûmiyet hükmünü veren Hakim Ali Üstüner'in,

yargılamanın yenilenmesi talebini değerlendiremeyeceği gözetilmeden, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı CMK'nın 23/3. maddesinde: "Yargılamanın yenilenmesi halinde, önceki yargılamada görev yapan hâkim, aynı işte görev alamaz. " şeklinde düzenlenmiştir. 5271 sayılı CMK'nın 318. maddesinde: "(1) Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur. Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir. (2) 303 üncü madde gereğince Yargıtayın doğrudan hüküm kurduğu hâllerde de hükmü vermiş olan mahkemeye başvurulur.

(3) Yargılamanın yenilenmesi isteminin kabule değer olup olmadığına dair olan karar, duruşma yapılmaksızın verilir." şeklinde düzenlenmiştir.

5271 sayılı CMK'nın 320. maddesinde: "(1) Mahkeme, yargılamanın yenilenmesi istemini yerinde bulursa delillerin toplanması için bir naip hâkimi veya istinabe olunan mahkemeyi görevlendirebileceği gibi; kendisi de bu hususları yerine getirebilir." 2. 5271 sayılı CMK'nın 318. maddesinde yargılamanın yenilenmesi isteminin hükmü veren mahkemeye sunularak bu mahkemece istemin kabule değer olup olmadığına duruşma yapılmaksızın karar verileceğinin düzenlendiği,

aynı Kanun'un 23/3. ve 320/1. maddeleri uyarınca mahkemece yargılamanın yenilenmesi istemi yerinde bulunursa yapılacak yargılamanın önceki yargılamada görev yapan hakim tarafından yapılamayacağının hüküm altına alındığı, somut olayda, hükümlü hakkında Alanya

12. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.12.2021 tarihli 2021/336 Esas, 2021/174 Karar sayılı karara yargılamanın yenilenmesi isteminin kabule değer olup olmadığı yönünden yapılan değerlendirmede yargılamanın yenilenmesi isteminin reddine ilişkin 27.01.2022 tarihli ek karar verildiği, ek karara itiraz üzerine Alanya

2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 22.02.2022 tarihli 2022/165 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine dair mercii kararının başka bir heyet tarafından verildiği, yargılamanın yenilenmesi isteminin kabule değer olup olmadığına dair mahkemece verilen ek kararın ve ek karara yönelik merci kararının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşılmakla, Kanun yararına bozma talebi yerinde görülmemiştir.

III. KARAR