Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/5274 K.2024/326

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Anadolu 39.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14/01/2020 tarih ve 2019/251 Esas 2020/4 Karar sayılı kararı ile; a.Sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan açılan kamu davasında, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca "...suçun unsurları oluşmadığı anlaşılmakla" şeklindeki gerekçeye dayanılarak beraat kararı verilmiştir. b.Sanık hakkında başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 269 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi,

62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin, 15.11.2021 tarih ve 2020/457 E., 2021/1526 K. sayılı kararında; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan beraat ve mahkumiyet hükümlerine yönelik mahalli Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine,

başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik istinaf talebinin ise kabulü ile İstanbul Anadolu 39.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14/01/2020 tarih ve 2019/251 Esas 2020/4 Karar sayılı beraat kararı kaldırılarak yeniden yapılan yargılama üzerine,

sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinini birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ile 58 inci maddesinini altıncı, yedince ve sekizinci maddeleri uyarınca sonuç ceza olarak 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin, 15.11.2021 tarih ve 2020/457 E., 2021/1526 K. sayılı kararının bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin, 21/12/2022 tarihli ve 2022/6456 Esas, 2022/10407 Karar sayılı ilâmıyla .

"Sanık ... hakkında başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçundan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan ise verilen cezadan 7188 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 251/3 maddesi gereğince indirim yapıldığı anlaşılmakla, söz konusu indirimin CMK'nın 251/8. maddesi "Basit yargılama usulü, bu kapsama giren bir suçun, kapsama girmeyen başka bir suçla birlikte işlenmiş olması halinde uygulanmaz" hükmü nazara alındığında hatalı olması, sanığa eksik ceza tayin edilmesi" nedenleri ile bozulmasına karar verilmiştir.

4.Dairemizce verilen bozma kararı üzerine yapılan yargılamada bozma kararına uyulması yönündeki mahkemenin takdiri ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin 2023/176 Esas, 2023/492 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinini birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ile 58 inci maddesinin altıncı, yedinci ve sekizinci fıkraları uyarınca sonuç ceza olarak 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 04/07/2023 tarihli ve 2023/65442 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi; kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1."Olay günü, 1.55 promil alkollü olduğu tespit edilen ve arkadaşı Salih Gamlı'ya ait aracı, kişilerin hayat, sağlık veya malvarlıkları açısısından tehlikeli olabilecek şekilde şehir merkezinde kullanan sanığın eylemine uyan TCK'nun 179/3 maddesi delaletiyle 179/2 maddesi uyarınca mahkumiyetine karar vermek" gerektiği belirtilmiştir.

2.Sanık aşamalardaki savunmasında, olay günü alkol aldıktan sonra yanındaki arkadaşını hastaneye götürmek isterken alkollü vaziyette trafiğe çıktığını, suçlamaları kabul ettiğini ve pişman olduğunu beyan etmiştir. 3.Kolluk ekiplerince alkolmetre ile yapılan ölçüm sonucu sanığın 1.55 promil alkollü olarak trafiğe çıktığı tespit edilmiş olup ilgili rapor dosya içerisinde mevcuttur.

4.Sanığa ait güncel adli sicil kaydı ve nüfus kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yerel mahkeme kararında yapılan inceleme neticesinde olayın kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Sanığın kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz sebebi yönünden, Olay ve olgular kısmında yer verilen alkol ölçümü sonucunda 1.55 promil alkollü olarak trafiğe çıktığı tespit edilen sanık hakkında, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları ile 58 inci maddesinin altıncı,

yedinci ve sekizinci fıkraları uyarınca sonuç ceza olarak 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesine ilişkin esas mahkemenin kabulü hukuka uygun bulunmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR