Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/5290 K.2025/3308

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine hükmün açıklanması suretiyle kurulan hükmün; sanık tarafından temyizi üzerine 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanığın duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen cezanın on yıl hapis cezasından aşağı olması nedeniyle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 318. maddesi gereğince reddine karar verilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca kurulan 14.06.2016 tarihli beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz isteğine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda Dairemizce verilen 16.12.2020 tarihli bozma ilâmı üzerine sanığın verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 136/1, 62, 53/1-2-3, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

hak yoksunluklarına ilişkin 10.06.2021 tarihli açıklanması geri bırakılan hükmün, Yerel Mahkemece 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi gereği açıklanarak, sanık hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 136/1, 62 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunun yasal unsurları oluşmadığı hâlde beraat yerine mahkûmiyet kararı verildiğine, re'sen gözetilecek diğer nedenlerle de hükmün bozulması istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine kurulan ve açıklanması geri bırakılan hükmün, 28.07.2021 tarihinde kesinleşmesinin ve sanığın denetim süresi içinde 16.08.2021 tarihinde 5237 sayılı TCK'nın 86/2. maddesindeki kasten yaralama suçunu işlemesi nedeniyle ihbarda bulunulmasının ardından, yapılan yargılama sonunda;

mağdur ...’in, sanık ...’ye ait iş yerinde çektirdiği kişisel veri niteliğindeki düğün fotoğraflarının, sanığa ait iş yerine gelen müşterilere rızası olmaksızın sanık tarafından teşhir edildiği kabul edilerek ve beş yıllık denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen sanık hakkındaki açıklanması geri bırakılan hüküm açıklanarak, 5237 sayılı TCK'nın 136/1. maddesindeki verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Hükmün başında; suçun verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme yerine "Özel Hayatın Gizliliğini İhlal Etmek" şeklinde yanlış ve 18.03.2012 - 10.09.2014 olan suç tarihinin "18/03/2012" biçiminde eksik yazılması hukuka aykırı bulunmuş ise de hükme etki edecek nitelikte olmadığı tespit edilen hukuka aykırılıklara işaret edilmekle yetinilmiş, eleştiri konusu yapılan bu hususların mahallinde düzeltilmesinin ve eklenmesinin olanaklı olduğu kabul edilmiştir.

Katılan yargılamada kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden, 11.04.2023 tarihli duruşmada açıklanan hükümde, 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 168 ve karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1. maddeleri uyarınca belirlenecek maktu vekâlet ücretinden, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 10.06.2021 tarihli kararla verilen maktu vekâlet ücreti mahsup edilerek,

mahkûmiyetine karar verilen sanık aleyhine ve vekille temsil edilen katılan lehine ek vekâlet ücreti hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 24.04.2018 tarihli ve 2018/18-75 Esas, 2018/189 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere, vekâlet ücreti kişisel hakka ilişkin olup, kişisel hakka ilişkin kanuna aykırılıkların Yargıtay tarafından bozma konusu yapılabilmesi için hükmün karşı hak sahibi tarafından temyiz edilmiş olması gerektiğinden, tespit edilen hukuka aykırılığa işaret edilmekle yetinilmiş, eleştiri konusu yapılan bu husus,

temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni olarak kabul edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Elazığ