Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/5300 K.2024/918

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ...'ın cezalandırılmasına ilişkin Muğla 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/12/2022 tarihli ve 2022/1299 esas, 2022/1166 sayılı kararının itiraz edilmeksizin 14.12.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşıldı.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.05.2023 tarih ve 94660652-105-48-2643-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07.07.2023 tarihli ve KYB-2023/62058 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2023 tarihli ve KYB-2023/62058 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"Dosya kapsamına göre, 17/02/2014 tarihinde olay günü sanığın sevk ve idaresindeki ... ile kolluk kuvvetleri tarafından yapılan kontrolde durdurulduğu, emniyetli bir şekilde ... sevk ve idare etme yeteneğini ortadan kaldıracak şekilde 2,11 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen olayda hakkında 5237 sayılı Kanun'un 179/3. maddesi delaletiyle 179/2. maddesi gereğince dava açılıp, Mahkemesince sanık hakkında alt sınırdan ceza tayini ile temel cezanın 3 ay hapis olarak belirlendiği anlaşılmakla, 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 16. maddesiyle,

5237 sayılı Kanun'un 179/2. maddesine ''idare eden kişi'' ibaresinden sonra gelmek üzere "üç aydan'' ibaresi eklenmiş olup, bu tarihten önce işlenen suçlarda cezanın alt sınırının 1 ay olduğu cihetle, suç tarihinin 17/02/2014 olması karşısında aleyhe kanun değişikliğinin sanık hakkında uygulanamayacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde lehe kanun değerlendirilmesi yapılmadan fazla cezaya hükmedilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.Sanığın trafik güvenliğini tehlikeye sokma olarak tespit edilen eyleminden dolayı 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 179 uncu maddesinin ikinci fıkrasına göre 1 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmiş ise de; suç tarihinden sonra 02/12/2016 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 16. maddesi ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Trafik güvenliğini tehlikeye sokma" başlıklı 179 uncu maddesinin ikinci fıkrasında ''Kara, deniz, hava veya demiryolu ulaşım araçlarını kişilerin hayat,

sağlık veya malvarlığı açısından tehlikeli olabilecek şekilde sevk ve idare eden kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.'' şeklindeki düzenleme ile temel cezada alt sınır belirlendiği, oysa anılan maddede değişiklik öncesi cezada alt sınıra yer verilmediği,

bu nedenle 5237 sayılı Kanun'un 49 uncu maddesinin birinci fıkrasına göre alt sınırın 1 ay hapis cezası olarak öngörülmesi gerektiği, somut olayda suç tarihinin 17.02.2014 tarihi olması karşısında aleyhe kanun değişikliğinin sanık hakkında uygulanamayacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde lehe kanun değerlendirilmesi yapılmadan fazla cezaya hükmedilmesinde isabet görülmediğinden kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

2.5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin. “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

3.5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş bulunan onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş sanıkların kısa süreli, diğer sanıkların ise otuz gün ve daha az süreli hapis cezalarının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı yaptırımlara çevrilmesi zorunlu olup, suç tarihinde hapis cezasına ilişkin mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında, 30 gün hapis cezasının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Muğla

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/12/2022 tarihli ve 2022/1299 esas, 2022/1166 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca hüküm fıkrasının B bendinin birinci fıkrasında yer alan "3 ay hapis" ibaresinin çıkartılarak yerine "2 ay hapis" ibaresinin eklenmesine, ikinci paragrafında yer alan "1 ay 15 gün hapis" ibaresinin çıkartılarak yerine "1 ay" ibaresinin eklenmesine,

hükmün devamına, “Sanığa verilen 30 gün hapis cezasının TCK'nın 50/3. maddesindeki amir hükme göre, takdiren aynı kanunun 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilerek TCK'nın 52/2. maddesine göre günlüğü 20TL'den sanığın neticeten 600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” bendinin eklenip, bozmanın sonucuna göre talepte yer almamakla birlikte TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluğuna ilişkin bölümün de hükümden çıkarılarak hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, kararın diğer kısımların aynen bırakılmasına,