Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/5314 K.2024/6281

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca 14.700 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, ilgili kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay

12. Ceza Dairesinin, 27.04.2021 tarihli ve 2019/10549 Esas, 2021/4058 Karar sayılı ilâmıyla, uzun süreli hapis cezasının para cezasına çevrilmesi esnasında uygulama maddelerinin gösterilmemesinin, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi hükümlerinin usulüne uygun şekilde uygulanmamasının ve bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğundan bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozma ilamına uyularak 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62, 50/4 delaletiyle 50/1-a, 52/1-2-3-4 maddeleri ve 5271 sayılı CMK'nın 283.maddesi gereğince 14.700 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, kusur durumuna ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın idaresindeki kamyonetle, meskun mahalde, gündüz vakti, eğimli, iki yönlü, yerde düz devamlı yol çizgisi bulunan asfalt kaplama il yolunda seyrederken, kendisine hitap eden sollama yasağı levhasına karşın, arka sol taraftaki trafik akışını kontrol etmeksizin, aniden önündeki aracı sollamaya çıktığı esnada, sol şeritte hemen arkasında sanığın aracını sollamaya çıkmış idaresindeki otomobilin ön kısımlarıyla,

kamyonetin arka kısmına çarpması sonucu direksiyon hakimiyetini kaybeden Hasan'ın idaresindeki aracıyla taklalar atmasıyla, otomobilde yolcu bir kişinin ölümü ile sonuçlanan olayda; mahkemece, asli kusurlu şekilde neticeye sebebiyet verdiği kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanığın yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak.

Mahkemece 23.06.2016 tarihli karar ile sanığın neticeten 14700 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, anılan kararın yalnızca sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 27.04.2021 tarihli ve 2019/10549 Esas, 2021/4058 Karar sayılı ilamıyla bozulduğu, 1412 sayılı CMUK'un 326/son. maddesi gereğince, sonuç ceza miktarının sanık lehine kazanılmış hak teşkil edeceği gözetilip, 1412 saylı CMUK'un 326/son madde ve fıkrası uyarınca kazanılmış hak nedeniyle infazın 2 yıl 5 gün hapis cezasından çevrilen 14700 TL adli para cezası üzerinden yapılacağının belirtilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Varto Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün 4 ve 5.maddesinin iki paragrafının kaldırılarak yerine “Bozma kararı öncesi taksirle öldürme suçundan dolayı hükmedilen ve 2 yıl 5 gün hapis cezasından çevrilen 14700 TL adli para cezasına ilişkin ilk hükmün yalnızca sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle sonuç ceza miktarının sanık lehine kazanılmış hak teşkil edeceği gözetilip,