Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/5497 K.2024/290

Davanın niteliğine göre, davacı vekilinin duruşmalı inceleme isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede.

Dairemizce verilen bozma kararı üzerine İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.05.2023 tarihli ve 2023/231 Esas 2023/363 Karar sayılı kararının davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Dairemizin 13.03.2023 tarihli ve 2021/7297 Esas, 2023/760 Karar sayılı bozma ilamı öncesi, 25.12.2018 tarihli maddi tazminatın reddine ilişkin hükmün açıkça onanmadıkça kesinleşmiş sayılamayacağı gözetilmeden, bozma sonrası yapılan yargılama sonunda maddi tazminat konusunda karar verilmemiş ise de bu hususta mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 238.730 TL olduğu, güveni kötüye kullanma suçundan yapılan soruşturma kapsamında davacıya ait 15 çuval ve 30 poşet içindeki tekstil malzemelerine haksız bir şekilde el konulması ve davacının 1 gün nezarethane de kalması nedeniyle 50.000 TL ve 20.000 TL manevi olmak üzere toplam 70.000 TL tazminat talep edildiği, İlk Derece Mahkemesince davacının maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 150 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline hükmedildiği,

hükmün davacı vekili ile davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19 Ceza Dairesinin, 01.07.2019 tarihli ve 2019/1084 Esas, 2019/2246 Karar sayılı kararıyla davacı ve davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği,

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili ile katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 13.03.2023 tarihli ve 2021/7297 Esas, 2023/760 Karar sayılı kararı ile "davacının manevi tazminat talebinin reddi yerine kısmen kabulüne karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu" gerekçesi ile hükmün bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği,İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesince bozma ilamı doğrultusunda gerekli tahkikatı yaptıktan sonra 31.05.2023 tarihli ve 2023/231 Esas 2023/363

Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verildiği, davacı aleyhine reddedilen 70.000 TL tazminat miktarı gözetilerek davacı açısından kararın kesin nitelikte olduğu anlaşılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42 nci maddesi ile değişik 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen temyiz sınırı ve reddedilen tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle davacı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak,