KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2023/5716 E., 2024/1507 K.
- Karar tarihi
- 27 Mart 2024
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Detayı
365 kelime·2 dk okuma
Sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan hükmün temyiz edilmeden 08.01.2016 tarihinde kesinleştiği, sanığın 27.04.2023 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunduğu, İzmir 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.05.2023 tarihli ek kararı ile temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği düşünüldü.
Temyiz süresinin geçirilmiş olması nedeniyle ileri sürülen eski hale getirme istemleri hakkında inceleme ve karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtaya ait olması karşısında, yapılan incelemede. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.03.2012 gün, 6-386. 30.11.2010 gün, 5-237. 29.05.2007 gün, 114-113. 26.05.2009 gün ve 50-130 sayılı kararları ve diğer birçok kararında vurgulandığı üzere.
2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40/2. maddesi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 34/2. maddesi, 231/3. maddesi, 232/6. maddesi uyarınca, hüküm ve kararlarda, başvurulacak Yasa yolu, süresi, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin anlaşılabilir nitelikte açıkça gösterilmesi zorunludur. Bunlardan bir veya birkaçının eksik ya da hatalı gösterilmesi 5271 sayılı Kanun'un 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedenini oluşturmaktadır.
Bu bildirimlerdeki temel amaç, Kanun yollarına başvuru hak ve yetkisi bulunanların, başvuru haklarını etkin bir biçimde kullanmalarının sağlanması ve bu eksiklik nedeniyle hak kayıplarına yol açılmamasıdır. Ancak burada dikkat edilecek veya eski hale getirme nedeni oluşturacak husus, eksik veya yanılgılı bildirim nedeniyle bir hakkın kullanılmasının engellenip engellenmediğinin belirlenmesidir.
Bildirimdeki eksikliğin yol açtığı bir hak kaybı bulunmamakta ise, bu durum eski hale getirme nedeni oluşturmayacaktır.
Bu açıklamalar ışığında incelenen dosyada, sanığın yüzüne karşı verilen İzmir 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.12.2015 tarihli 2015/702 Esas 2015/863 Karar sayılı mahkumiyet hükmünün temyiz edilmeden 08.01.2016 tarihinde kesinleştiği, sanığın 27.04.2023 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme talebinde bulunduğu, Yerel Mahkemece 30.05.2023 tarihli ek karar ile "karar verme yetkisinin Yargıtay'a ait bulunması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına" karar verildiği,