KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2023/5808 E., 2024/7364 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Aralık 2024
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2022/679 E., 2023/447 K.
- Suç
- Kişilerin huzur ve sükununu bozma, tehdit
- Hüküm
- Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı
- Tebliğname görüşü
- Ret
Karar Metni
380 kelime·2 dk okuma
Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 07.04.2023 tarihli ve 2022/679 Esas, 2023/447 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Sanık hakkında, Şanlıurfa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2021 tarihli ve 2021/1092 Esas, 2021/484 Karar sayılı kararı ile kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 123. maddesi uyarınca kurulan 5 ay hapis cezası ile mahkûmiyet hükmüne konu cezanın türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen düzeltilerek esastan ret kararı ve tehdit suçundan İlk Derece Mahkemesince 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince kurulan beraat hükmüne ilişkin istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddine ve bu kararlara yönelik temyizin niteliği karşısında;
A. Sanık Hakkında Kişilerin Huzur ve Sükununu Bozma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden:
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinin ilgili bölümünde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2023/5808, K. 2024/7364, 10 Aralık 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama