Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/5820 K.2025/5440

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, sanıklar tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanunun 65/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'nin temyiz isteği; atılı suçu işlemediğine, suç işleme kastının bulunmadığına,

Sanık ...'ın temyiz isteği; atılı suçu işlemediğine, işçi olduğuna ve kendisine verilen talimatı yerine getirdiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü saat 11.40 sıralarında 3. derece arkeolojik sit alanında kalan taşınmaz üzerine vinç yardımı ile prefabrik konteyner konulmakta olduğunu gören kolluk kuvvetlerinin olaya müdahale ettikleri, taşınmaz sahibinin temyiz dışı sanık ... olduğunun, sanıklar ... ve ...'ın konteynerın montajını yapmakla görevli olduklarının tespit edildiği, sanıkların sözlü olarak ikaz edildikleri, alandan uzaklaşıldığında konteynerın iş makinasından indirildiğinin görüldüğü, sanıkların aşamalardaki savunmalarında ...

Prefabrik Konteyner A.Ş'de işçi olarak çalıştıklarını, konteynerın montajında görevli olduklarını, olay günü konteynır iş makinesi üzerinde iken kolluk kuvvetlerinin geldiğini, temyiz dışı sanık ... ile konuştuklarını, sanık ...'ın talimatı ile konteynerı kurduklarını, suç işleme kasıtlarının bulunmadığını, suça konu yerin sit alanı olduğunu o anda öğrendiklerini beyan ettikleri anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut bilgi ve belgeler, bilirkişi raporları, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, "Sanıkların, hakkında mahkumiyet kararı verilen diğer sanık ...'un çalıştıkları firmadan konteyner alması üzerine firma yetkililerinin talimatı ile olay yerine giderek atılı eylemi gerçekleştirdikleri, bu hali ile sanıklardan dava konusu yerin niteliğini ve yapılan işin izne tabi olup olmadığını araştırma yükümlülüğünün beklenemeyeceği, sanıkların suç kast ve saiki ile hareket etmediklerine, dava konusu yerin sit alanı olduğunu bilmediklerine ilişkin,

inkara yönelik savunmalarının aksine, mahkumiyetlerine yeterli kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, bu itibarla sanıkların suç kastı ile hareket ettiklerinin sabit olmadığı sonuç ve vicdani kanaate varıldığı" gerekçesi ile atılı suç yönünden sanıkların beraatlerine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, "Olay yeri görgü tespit tutanağı ve tutanak mümzilerinin beyanları doğrultusunda olay anına kadar bölgenin sit olduğunu bilmedikleri kabul edilse dahi, kolluk görevlileri tarafından açık şekilde kendilerine ihtar edilmesine rağmen iş makinasını çalıştırıp konteyneri sit alanına koymak ve devamında iş ve imalatlara devam ederek kurmak suretiyle eylemlerini ısrarla sürdürmüş olduklarının anlaşılması karşısında, iş makinası operatörü veya çalışan olmalarının sanıkların cezai sorumluluklarını kaldıramayacağı,

istinaf aşamasında bir kısım sanıkların eylemi inkar etseler de bir kısım sanıkların ise istinaf aşamasındaki beyanlarında olaya müdahale eden jandarma görevlilerinin anlattığı şekilde eylemin başlangıcında jandarmanın kendilerine bölgenin sit olduğunu ve işlem yapılacağı ihtarını yaptıkları kabul ettiklerini beyan etmeleri" gözetilerek sanıklar hakkında mahkûmiyet hükmü tesis edilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Sanıklar ... ve ... ...'nin birbiriyle uyumlu savunmalarında, prefabrik konteyner fabrikasında işçi olduklarını, aldıkları talimat doğrultusunda olay günü konteynerın montaj işini yaptıklarını, kolluk kuvvetlerinin söylemesi ile olay yerinin sit alanını olduğunu öğrendiklerini beyan ettikleri, tutanak tanığı ... 'nin keşif sırasında alınan beyanında, dava konusu yere geldiklerinde bir vincin üzerinde bulunan yapının beton zemin üzerine indirilmeye çalışıldığını, uyarılarını yaptıktan sonra olay yerinden uzaklaştıklarını, tekrar aynı yere geldiklerinde yapının kurulmaya çalışıldığını gördüklerini beyan ettiği,

sanıkların hazırlık ifadelerinin müdafii hazır bulunmaksızın alındığı, temyiz dışı sanık ...'nın, temyiz dışı sanık ...'ın kolluk kuvvetleri ile görüştüğü sırada yanlarında montaj ekibinden birkaç kişinin bulunduğunu, montaj ekibinin yanlarına gelerek sorunun halledildiğini, konteynırı araziye koyabileceğini söylemeleri üzerine araçtan indirdiğini beyan etmiş ise de bu durumu hangi sanığın söylediğine dair ifadesinde bir netlik bulunmadığı anlaşılmakla,

temyiz dışı sanık ...'ın talimatı ile çalıştıkları anlaşılan ve suç işleme kastı bulunmayan sanıklar ... ve ... ...'nin atılı suç yönünden beraatlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde mahkumiyetlerine dair hüküm tesisi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle sanıkların temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,