Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/5969 K.2024/876

Taksirle ve olası kastla yaralama suçlarından şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 30/04/2019 tarihli ve 2018/65188 soruşturma 2019/25388 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İzmir 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 22/10/2019 tarihli ve 2019/2305 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya sureti incelendi.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 25/07/2023 tarihli ve 94660652-105-35-266-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18/09/2023 tarihli ve KYB-2023/89699 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18/09/2023 tarihli ve KYB-2023/89699 sayılı Kanun yararına bozma isteminin.

"Dosya kapsamına göre, müşteki vekilinin dilekçesinde özetle müvekkilinin polis memurları tarafından başkasını yakalamak için ateşlenen kurşunla göğüs bölgesinden yaşamını tehlikeye sokacak derecede yaralandığından bahisle şikayetçi olması üzerine yapılan soruşturma sonucunda, şüpheli polis memurlarının olayı gerçekleştiren şüpheliler olduklarına dair kamu davası açmaya yarar nitelikte ve yeterlilikte delil ede edilemediği,

polis memurlarının olayı gerçekleştiren şüpheliler olduklarının anlaşılması halinde dahi, şüpheli polis memurlarının yasalar kapsamında hareket ettikleri, görevlerinin yasalarla belirlenmiş sınırlarını ihlal etmedikleri, 2559 sayılı PVSK'nın 16. maddesine istinaden silah kullanma yetkilerini kullandıkları, suçun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de;

somut olayda, polis memurları şüpheliler ... ve ...'ün polisin dur ihtarından kaçan olay dışı Cihan Sulu adlı şahsı durdurmak için havaya ateş açtıkları, müşteki ...'ın da polis memurları tarafından ateş açıldığı sırada silahla yaralandığının sabit olduğu, bilgi sahibi olarak ifadesine başvurulan Hüseyin Gökmen'in polis aracının sağ tarafından inen polisin kaçan bir şahsa doğru 10-15 kez ateş ettiğini gördüğünü beyan ettiği, olayın olduğu bölgeden aynı gün başka bir ateşli silah ihbarının gelmediği,

112 acil ambulans görevlisinin bölge sevk edilen polis ekiplerinin Asayiş-1 telsiz kanalından yapmış olduğu anons konuşmalarına göre, "...... kovalarken silah sıkılmış galiba, yolda giden vatandaşın göğüs altından girmiş koltuk altından çıkmış...bizim araçta, ... kovalıyordu, oradan geçerken bir tene eeee ... kovalarken bizimkiler sıkmış büyük ihtimalle..." şeklinde olayın anlatıldığı,

14/05/2018 tarihli Luce Aydınlatma adlı işyerinin kamera görüntü izleme tutanağında, "... kullandığı motosikleti ile yeşillik caddesi üzerinden Konak istikametine giderken polislerin bulunduğu yer ile kaçan şüpheli arasına giriyor, bu sırada çalılıkların arasından üç kez parıldama daha gözüküyor. ... motosikleti ile yola devam ediyor ve görüntüden çıkıyor." şeklinde belirlemenin yapıldığı, müşteki ... hakkında Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen 11/05/2018 tarihli ve 2018/5736 sayılı raporda ateşli silah yaralanması sonucu şahsın yaşamını tehlikeye sokan durum olduğu,

basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olmadığının belirtilmesi karşısında, silahla yaralama suçu bakımından toplanan delillerin kamu davasının açılmasını gerektirir nitelikte bulunduğu, şüpheli polis memurlarının kusurlarının tayin ve takdiri ile 2559 sayılı Kanun'a göre silah kullanma yetkilerini kullandıkları sırada ölçüyü aşıp aşmadıkları hususunda delillerin mahkemesince takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE VE KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18/09/2023 tarihli ve KYB-2023/89699 sayılı Kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüş olup, 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. İzmir