Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/6022 K.2024/992

Dairemizce verilen bozma kararı üzerine sanık hakkında verilen beraat kararının; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca 6.250,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, kararın sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi neticesinde Dairemizce sanığı beraatine hükmedilmesi gerektiğinden bahisle kararın bozulmasına karar verilmiş, Yerel Mahkemecce bozma ilamına uyularak sanığın beraatine hükmedilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanığın mahkumiyetine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; katılanın dış cephe mantolama işi sırasında yüksekten düşerek 5. derece kemik kırığına neden olacak şekilde yaralanmasına neden olan olayda, katılanın sanığın yanında yevmiye usulü ile çalıştığına dair yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı kabul edilerek, sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e. maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İstanbul Anadolu