Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/6047 K.2025/2817

Davacının tazminat talebi hakkında dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen hükmün, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 05.07.2023 gün ve 2023/2-191 Esas, 2023/703 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, 6100 sayılı HMK'da İlk Derece Mahkemesince verilen kararların temyiz edilmesi hâlinde kesinlik sınırının tespitine dair açık bir hüküm bulunmadığından HMK’nın 341/2. fıkrasındaki düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, kanun yolu başvuru sınırlarının,

başvurulacak kanun yoluna göre değil kararı veren mahkemeye göre belirlenmesi gerektiği, bu halde hüküm tarihinde HMK'nın 341/2. maddesinde öngörülen kesinlik sınırına göre davalı açısından kesin olduğu belirlenmiştir. 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki davacı vekilinin temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince; davacı vekilinin haksız gözaltı ve el koyma nedeniyle 50.000 TL maddi, 50.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 125.88 TL maddi, 250 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, davacı vekili ve davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurularının, maddi tazminat miktarı 83.93 TL'ye, manevi tazminat miktarı ise 150 TL'ye indirilmek suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş,

Dairemizce davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine yapılan yargılamada davanın kısmen kabulü ile gözaltında kaldığı süre bakımından 83.93 TL maddi, 150 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ve cep telefonuna el konulmasına ilişkin olarak ise 756.15 TL maddi tazminatın el koyma tarihi olan 14.12.2016 tarihinden iade tarihi olan 10.11.2020 tarihine kadar hesaplanan yasal faiziyle davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin ve davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen tazminat miktarının az olduğuna, davacıya ait el konulan telefonun iade edildiğinde eskimiş olduğundan telefon değerinin tamamının ödenmesi gerektiğine ilişkindir. Davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın reddi gerektiğine, hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Van

4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/123 Esas – 2017/58 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının terör örgütü propagandası yapmak suçundan 14.12.2016 - 16.12.2016 tarihleri arasında 2 gün gözaltında kaldığı ve cep telefonuna el konulduğu, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 20.04.2017 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacı asile tebliğ edilmediği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı,

davacıya ait cep telefonuna 14.12.2016 tarihinde el konulduğu, 10.11.2020 tarihinde ise iade edildiği, el koyma tarihinden iade tarihine kadar işleyen faiz miktarının maddi tazminat kapsamında hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Mahkemenin gerekçeli kararı ve davacı vekilinin süre tutum dilekçesinin davalı vekiline usulüne uygun olarak 23.07.2023 tarihinde tebliğ edildiği, davalı vekilinin temyiz başvurusunun ise 20.07.2023 tarihinde yapıldığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki davalı vekilinin temyiz başvurusunun katılma yolu ile olduğuna ilişkin görüşe iştirak edilmemiştir. 1- Davalı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 05.07.2023 gün ve 2023/2-191 Esas, 2023/703 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, 6100 sayılı HMK'da İlk Derece Mahkemesince verilen kararların temyiz edilmesi hâlinde kesinlik sınırının tespitine dair açık bir hüküm bulunmadığından HMK’nın 341/2. fıkrasındaki düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, kanun yolu başvuru sınırlarının, başvurulacak kanun yoluna göre değil kararı veren mahkemeye göre belirlenmesi gerektiği, bu halde hüküm tarihinde HMK'nın 341/2. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının 17.830,00 TL olduğu;

davacı lehine hükmedilen tazminat miktarının 990.08 TL olması nedeniyle davalı açısından hükmün kesin nitelikte olduğu anlaşıldığından, 6100 sayılı HMK'nın 341/2 nci maddesinde öngörülen kesinlik sınırı ve hükmün kesin olması nedeniyle davalı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 2- Davacı vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince.

Gerekçeli karar başlığında dava tarihi olarak 19.06.2017 yerine, 10.04.2023 tarihi ile ‘’koruma tedbirleri nedeniyle tazminat‘’ yerine, ‘’haksız gözaltı nedeniyle tazminat talebi’’ yazılması ve Cumhuriyet savcısının ad-soyad, sicil bilgilerinin gösterilmemesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, CMK'nın 304/4. maddesi uyarınca Van