Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/6131 K.2024/2229

Tire 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2020 tarihli ve 2019/164 esas, 2020/228 karar sayılı kararı ile trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, 5237 sayılı TCK'nın 179/3 maddesi delaletiyle 179/2, 62, 53, 58/6 maddeleri gereğince 9 ay 5 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararın istinaf edilmeksizin 08.09.2020 tarihinde kesinleşmesini müteakip Tire Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 5271 sayılı CMK'nın geçici 5. maddesinin d bendinde yer alan "kovuşturma evresine geçilmiş,

hükme bağlanmış" ibaresinin aynı bentte yer alan seri muhakeme usulü yönünden Anayasa'ya aykırı olduğundan bahisle iptaline dair Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 esas, 2022/44 sayılı kararı üzerine oluşan yeni duruma göre lehe olan hükümlerin uygulanması ve infazın durdurulmasına yönelik talepte bulunulduğu, Tire 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.08.2022 tarihli ve 2019/164 esas, 2020/228 sayılı ek kararı ile Tire Cumhuriyet Başsavcılığı talebinin kabulüne karar verildiği,

karara müteakip Tire Cumhuriyet Başsavcılığınca Anayasa Mahkemesi iptal kararlarının geriye yürümeyeceğinden bahisle işlemsiz iadesine dair verilen 2023/1 savcılık muhabere numaralı kararını takiben, Anayasa Mahkemesi iptal kararlarının geriye yürümeyeceği gerekçesiyle infazın aynen devamına ilişkin Tire 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 06.02.2023 tarihli ve 2019/164 esas, 2020/228 karar sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın,

Ödemiş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.04.2023 tarihli ve 2023/295 değişik iş sayılı kararı ile sanık hakkında seri muhakeme usulünün uygulanmasının kanunun emredici hükmü olduğundan bahisle kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına kesin olarak karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. fıkrası uyarınca, 16.08.2023 tarihli ve 94660652-105-35-16097-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.09.2023 tarihli ve KYB-2023/94983 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.09.2023 tarihli ve KYB-2023/94983 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “5271 sayılı Kanun'un 250. maddesinde yer alan, "(1) Soruşturma evresi sonunda aşağıdaki suçlarla ilgili olarak kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilmediği takdirde seri muhakeme usulü uygulanır" şeklindeki,

Anılan Kanun'un geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan, "1/1/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" şeklindeki düzenlemeler ile,

02/08/2022 tarihli ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 21/04/2022 tarihli ve 2020/87 esas, 2022/44 sayılı kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'na 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddenin (d) bendinde yer alan “…kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış…” ibaresinin “…seri muhakeme usulü…” yönünden Anayasa’ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması hususları birlikte değerlendirildiğinde,

Dosya kapsamına göre; sanığın mahkumiyetine konu suçun, 5271 sayılı Kanun'un 250. maddesi gereğince seri muhakeme usulüne tabi olduğu, Tire 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/06/2020 tarihli kararının 08/09/2020 tarihinde kesinleştiği, Anayasa Mahkemesi'nin 21/04/2022 tarihli ve 2020/87 esas, 2022/44 sayılı kararının 02/08/2022 tarihli ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe girdiği,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 153/5. maddesine göre Anayasa Mahkemesi iptal kararlarının geriye yürümeyeceği, anılan kararın kovuşturma evresinin ise iptal kararı yürürlüğe girmeden sona erdiği ve iptal kararının yürürlüğe girmesinden önce mahkemesince karar verilip kesinleştirildiği anlaşılmakla, yürürlük tarihinden önce hükme bağlanmış kararlar hakkında uyarlama yargılaması yapılamayacağı gözetilmeden, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Somut olayda, sanığın mahkumiyetine konu suçun, 5271 sayılı CMK'nın 250. maddesi gereğince seri muhakeme usulüne tabi olduğu ancak 16.06.2020 tarihinde verilen kararın, 08.09.2020 tarihinde kesinleştiği, Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 esas, 2022/44 sayılı kararının 02.08.2022 tarihli ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe girdiği,

1982 Anayasasının 153/5. maddesine göre, Anayasa Mahkemesi iptal kararlarının geriye yürümeyeceği, anılan kararın kovuşturma evresinin ise iptal kararı yürürlüğe girmeden sona erdiği ve iptal kararının yürürlüğe girmesinden önce mahkemesince karar verilip kesinleştirildiği anlaşılmakla, yürürlük tarihinden önce hükme bağlanmış kararlar hakkında yeniden yargılama yapılamayacağı hususu gözetildiğinde, itirazın reddi yerine yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Ödemiş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.04.2023 tarihli ve 2023/295 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-b bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,