Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/6537 K.2024/642

Taksirle bir kişinin yaralanmasında neden olma suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.500,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına dair İstanbul

69. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/06/2015 tarihli ve 2014/958 esas, 2015/586 sayılı kararının 08/09/2015 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 24/09/2018 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkum edildiğinin ihbar edilmesi üzerine yapılan yargılama sonucunda, şikayetten vazgeçme nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 73/4 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri gereğince kamu davasının düşmesine ilişkin İstanbul

19. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2023 tarihli ve 2022/219 esas, 2023/199 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 20/09/2023 tarihli ve 94660652-105-34-13193-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06/11/2023 tarihli ve KYB-2023/107691 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06/11/2023 tarihli ve KYB-2023/107691 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"Dosya kapsamına göre; yargılamaya konu trafik kazasında yaralanan katılan ...'ın aşamalarda şikayetçi olduğu ve dosya kapsamında şikayetten vazgeçme beyanının bulunmadığı; buna karşılık dosya kapsamında katılan sıfatı bulunmayan ...'in katılan olarak dosyaya sehven eklenmesi ile şikayetten vazgeçtiği hususunda beyanının nazara alınması sonucu şartları oluşmamasına rağmen kamu davasının düşmesine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.Taksirle bir kişinin yaralanmasında neden olma suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.500,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına dair İstanbul

69. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/06/2015 tarihli ve 2014/958 esas, 2015/586 sayılı kararının 08/09/2015 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 24/09/2018 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkum edildiğinin ihbar edilmesi üzerine yapılan yargılama sonucunda, şikayetten vazgeçme nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 73/4 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri gereğince kamu davasının düşmesine ilişkin İstanbul

19. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/03/2023 tarihli ve 2022/219 esas, 2023/199 sayılı kararına karşı süresi içerisinde kanun yoluna gidilmediği anlaşılmakla, 2.İnceleme konusu hükümde, her ne kadar sanık hakkında açılan kamu davasının şikayet yokluğu nedeni ile düşmesine karar verilmiş ise de Adli Tıp Kurumu İstanbul Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 21/05/2014 tarihli raporundan anlaşılacağı üzere olayda yaralananın takside yolcu olarak bulunan ... olduğu, aşamalarda alınan beyanlarında şikayetçi olarak katılma talebinde bulunması üzerine hakkında katılma kararı verildiği,

ihbar üzerine yapılan yargılamada sehven katılan sıfatı ile taksi şoförü ...'in dinlendiği ve şikayeti bulunmadığı yönündeki beyanı ile sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine karar verildiği anlaşılmakla, ihbar üzerine yapılan yargılama sonucu hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyetine karar verilmesi yerine katılan sıfatına haiz olmayan şahsın beyanı sehven esas alınmak suretiyle yazılı şekilde düşme kararı verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2.İstanbul