Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/6805 K.2024/1655

Başsavcılığınca verilen 22/12/2021 tarihli ve 2021/1250 sayılı kararı ile şüpheli hakkında taksirle yaralama suçundan, kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, anılan karara müşteki vekili tarafından yapılan itiraz üzerine Zile Sulh Ceza Hâkimliğinin 09/01/2023 tarihli ve 2022/322 değişik iş sayılı kararı ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kesin olarak reddedildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 06.11.2023 tarihli ve 94660652-105-60-9324-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.12.2023 tarihli ve KYB-2023/118428 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.12.2023 tarihli ve KYB-2023/118428 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

“Dosya kapsamına göre, şüpheli ...in sevk ve idaresinde bulunan aracın, içerisinde mağdur ...'un da bulunduğu ...'un sevk ve idaresinde bulunan araca çarpması nedeniyle meydana gelen kaza nedeniyle başlatılan soruşturmada, mağdurların yaralanması ile ilgili olarak şikayetin bulunmadığından bahisle ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği tarihte 8 yaşında olan ...'un yaralanması nedeniyle her ne kadar mağdurun babası ...un 02/06/2021 tarihli ifadesinde şüpheliden şikayetçi olmamış ise de,

mağdurun annesi olan...'un 11/06/2021 tarihli beyanında olay nedeniyle şüpheliden şikayetçi olduğunu beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, soruşturmaya konu taksirle yaralama suçunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesi gereğince uzlaşmaya tâbi olduğu da dikkate alınarak soruşturma dosyasının uzlaştırma işlemlerinin usûlüne uygun olarak yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği cihetle, ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın anılan gerekçe ile kabulüne karar verilmesi gerektiği gözetilmeden,

yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Dosya içeriğine göre; şüpheli ...in sevk ve idaresinde bulunan aracın, içerisinde mağdur ...'un da bulunduğu ...'un sevk ve idaresinde bulunan araca çarpması nedeniyle meydana gelen kaza nedeniyle başlatılan soruşturmada, mağdurların yaralanması ile ilgili olarak şikayetin bulunmadığından bahisle ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği tarihte 8 yaşında olan ...'un yaralanması nedeniyle mağdurun babası ...un 02/06/2021 tarihli ifadesinde şüpheliden şikayetçi olmamış ise de,

mağdurun annesi olan...'un 11/06/2021 tarihli beyanında olay nedeniyle şüpheliden şikayetçi olduğunu beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, henüz 15 yaşından küçük olması sebebiyle şikayet hakkını müstakilen kullanma imkanı bulunmayan yaşı küçük mağdur adına bu hakkın evlilik birliği içerisinde anne ve baba tarafından müştereken kullanılabileceği, mağdurun babası ...'un şikayetten vazgeçme beyanının ancak mağdurun annesi Lalizar Yeşilyurt'un vazgeçmeye muvaffakat etmesi halinde hukuki sonuç doğurabileceği,

nitekim soruşturma aşamasında beyanı alınan Lalizar Yeşilyurt'un 11.06.2021 tarihli beyanında sanıktan şikayetçi olduğunu belirttiği gözetildiğinde, mağdurun babası ...'un mağdurun yaralanması yönünden şikayetçi olup olmadığına yönelik beyanının alınması,

şikayetçi olması halinde mağdur ...'un yaralanması yönünden sanıktan şikayetin bulunduğu kabul edilerek ve ayrıca yaşı küçük mağdurun vekille temsil edilmediği de göz önüne alınıp CMK'nın 234/3. maddesi gereğince mağdura vekil tayin edilmesi suretiyle, şikayet hususundaki tüm bu eksiklikler tamamlanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmeyerek yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,