Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/1629 K.2025/4973

Davalı vekilinin temyiz istemi yönünden. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen hükmün, 6100 sayılı HMK'nın 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42. maddesi ile değişik 362/1-a maddesi uyarınca kesin olduğu belirlenmiştir. Davacı vekilinin temyiz istemi yönünden.

Dairemizce verilen bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 257.000,00 TL maddi ve 300.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Dairemizce davacı lehine makul bir manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği gerekçesi ile kararın bozulması üzerine İlk Derece Mahkmesince davanın kısmen kabulü ile maddi tazminatın reddine, 15.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin temyiz talebinin reddine, davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ile karar verildiğine, hükmedilen tazminatın fazla olduğuna, manevi tazminatın reddine karar verilmesi gerektiğine, davacı vekilinin temyiz sebepleri; maddi tazminatın kabulü gerektiğine ve hükmedilen manevi tazminat miktarının eksik olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İzmir

3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2017/435 Esas - 2018/250 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının suç işlemek amacıyla örgüt kurma, rüşvet, görevi kötüye kullanma ve tehdit suçlarından 04.07.2008 – 13.10.2008 tarihleri arasında 101 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve rüşvet suçlarından beraatine, görevi kötüye kullanma ve tehdit suçlarından kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine hükmedildiği,

suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan verilen beraat hükmünün 21.05.2012 tarihinde, rüşvet suçundan verilen beraat hükmünün ve görevi kötüye kullanma ile tehdit suçlarından verilen düşme hükümlerinin 29.06.2018 tarihinde kesinleştiği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

A. Davalı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 20.520,00 TL olduğu,suç işlemek amacıyla örgüt kurma, rüşvet, görevi kötüye kullanma ve tehdit suçlarından 04.07.2008 – 13.10.2008 tarihleri arasında 101 gün gözaltında ve tutuklu kalan davacı lehine hükmedilen tazminat miktarının 15.000,00 TL olması nedeniyle davalı açısından hükmün kesin nitelikte olduğu görülmekle.

Davalı vekilinin temyizinin katılma yolu ile yapılmadığı dikkate alınarak, 6100 sayılı HMK’nın 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanun'un 42. maddesi ile değişik 362. maddesinin 1/a bendinde yer alan temyiz sınırı ve hükmedilen tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle, davalı vekilinin temyiz istemin CMK'nın 298. maddesi gereğince, Tebliğname’ye uygun olarak, olarak REDDİNE. B.

Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, davacı vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü tüm temyiz sebeplerinin reddi ile hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak,