Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/1673 K.2025/6850

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun (5237 sayılı Kanun) 123/1, 62/1, ve 52/2-4. maddeleri gereğince 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, kararın istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; "... sanığın katılanı rahatsız etme saikiyle gürültü yaptığına dair dosya kapsamı itibariyle açıklık bulunmadığı dikkate alındığında yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığının anlaşılması karşısında, sanığın üzerine atılı kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine ilişkin hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup... Sanığa yüklenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun yasal unsurlarının oluşmaması nedeniyle CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraatine..." dair karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulması kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, sanığın üzerine atılı eylemin, 5326 Sayılı Kabahatler Kanunun 24. ve 36. Maddeleri gereğince, "başkalarının huzur ve sükununu bozacak şekilde gürültüye neden olma" kapsamında kaldığı, dolayısıyla, "kovuşturma konusu fiilin kabahat oluşturduğunun anlaşılması halinde mahkeme tarafından idari yaptırım kararı verilir." hükmü dikkate alınarak, ilgili hakkında hakkında tespit edilen eylem sayısınca, idari yaptırım kararı verilmesinin daha hukuka ve hakkaniyete uygun olacağı, aksi halde hukuka aykırı eylemin yaptırımsız kalacağının gözetilmemesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın müştekinin üst kat komşusu olduğu, gece geç vakitte ev içerisinde yüksek ses yaparak müştekiye rahatsızlık veren sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 123/1. maddesindeki kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan mahkumiyetine kararı verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak sanığın katılanı rahatsız etme saikiyle gürültü yaptığına dair dosya kapsamı itibariyle açıklık bulunmadığı dikkate alındığında yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla 5237 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen tüm temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanunun 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak,