Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/1869 K.2025/4395

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle ıslahla 500.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 1.133,81 TL maddi ve 2.500,00 TL manevi tazminatın dava tarihi olan 02.07.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince maddi tazminat bakımından davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davacı vekilinin maddi ve manevi tazminat, davalı vekilinin ise manevi tazminat bakımından;

maddi tazminatın ve manevi tazminatın faiz başlangıç tarihlerinin zararın doğduğu tarih olan 29.09.2017 olarak belirlenmesi suretiyle istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemlerinin reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, davacının 20 ayrı tutuklama müzekkeresi ile tutuklandığına ve hakkında açılan davaların tamamından beraat ettiğine, haksız tutukluluk nedeniyle davacının maddi ve manevi zarara uğradığına, hükmedilen tazminat miktarlarının az olduğuna ve talep edilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının tamamına hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

Davalının vekilinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğuna, ıslah talebinin kabulünün ve faize hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, davanın reddedilen kısmı üzerinden vekalet ücretine hükmedilmesine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/1814 Esas-2021/854 Karar sayılı dosyası kapsamında; davacının 01.06.2017-24.10.2017 tarihleri arasında tutuklu kaldığı, Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/1254 Esas (birleşen Ankara 43. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/502 Esas- 2018742 Karar sayılı dosyası kapsamında.

01.06.2017-20.09.2017 tarihleri arasında tutuklu kaldığı, Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/35 Esas- 2019/449 Karar sayılı dosyası kapsamında.

01.06.2017-27.12.2017 tarihleri arasında tutuklu kaldığı, Ankara 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/213 Esas- 2018/1027 Karar sayılı dosyası kapsamında ise 01.06.2017-29.09.2017 tarihleri arasında tutuklu kaldığı, davacının Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/1254 Esas (birleşen Ankara 43. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/502 Esas- 2018/742 Karar), Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/35 Esas- 2019/449 Karar, Ankara 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/213 Esas- 2018/1027 Karar sayılı dosyaları kapsamında verilen beraat hükümlerine ilişkin taleplerinin;

davanın beraat hükümlerinin kesinleşme tarihinden 1 yıl sonra açıldığından bahisle reddine karar verildiği, Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/1814 Esas- 2021/854 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında ise davacının 01.06.2017- 24.10.2017 tarihleri arasında tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda davacının beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 21.04.2021 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı,

tutukluluk süresinin 29.09.2017-24.10.2017 tarihleri arasında infaz gördüğü anlaşıldığından bahisle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince, maddi tazminatın kabul edilen kısmı bakımından davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine, davacı vekilinin maddi ve manevi tazminat, davalı vekilinin ise manevi tazminat bakımından istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Davanın maddi ve manevi tazminat talebine ilişkin olduğu halde kesinlik sınırının hükmedilen tazminat miktarının tamamına göre değerlendirilerek hükmün tamamı hakkında inceleme yapılması gerekirken, istinaf incelemesi sırasında maddi ve manevi tazminat miktarlarının ayrı ayrı kesinlik sınırı bakımından değerlendirilmesi ile davalı vekilinin maddi tazminata ilişkin istinaf taleplerinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 341/2. ve 5271 sayılı Kanunun 279/1- (b) bendi uyarınca usulden reddine karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.05.2025 tarihinde karar verilmiştir.