Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/195 K.2024/3556

Davacı hakkında Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine Mahkemece kurulan hükmün; davalı vekili ile davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 6100 sayılı HMK'nın 373/4. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 18.066 TL maddi ve 100.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 10/11/2016-14/11/2016 tarihlerinde gerçekleşen gözaltı süresine ilişkin olmak üzere koruma tedbirleri nedeniyle açılan tazminat davasının kabulü ile 173,44 TL maddi ve 200.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, 21/11/2016-21/03/2017 tarihlerinde gerçekleşen tutuklama süresine ilişkin olmak üzere.

5.478,40 maddi ve 6.000 TL manevi tazminatın, haksız tutuklama tarihi olan 21/11/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı hazineden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvuruları üzerine yapılan inceleme neticesinde;

istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 05/06/2023 tarih ve 2021/8195 Esas -2023/2003 Karar sayılı ilamıyla: "Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken,

davacının 10/11/2016-14/11/2016 tarihleri arasında gözaltında kaldığı ve 21/11/2016-21/03/2017 tarihleri arasında tutuklu kaldığı dönemler için belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminatlara hükmolunmasının" kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle hükmün bozulması üzerine ilk derece mahkemesince yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulü ile 10/11/2016-14/11/2016 tarihlerinde gerçekleşen gözaltı süresine ilişkin olmak üzere.

1.600 TL manevi tazminatın, haksız gözaltı tarihi olan 10/11/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı hazineden alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, 21/11/2016-21/03/2017 tarihlerinde gerçekleşen tutuklama süresine ilişkin olmak üzere.

48.000 TL manevi tazminatın, haksız tutuklama tarihi olan 21/11/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı hazineden alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca Karar tarihindeki temyiz kesinlik sınırının 238.730,00 TL, davacının tazminat talep toplamının 118.066,00 TL olduğu,

davacı lehine hükmedilen ve davacının reddedilen tazminat miktarının bu miktarın altında olması nedeniyle hükmün davacı ve davalı açısından kesin olduğundan 6100 sayılı HMK’nın 362/1-a maddesi uyarınca davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz isteminin reddi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın süresinde açılmadığına, davanın reddi gerektiğine, eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğuna, hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğuna, faize, davacı vekilinin temyiz sebepleri, hükmedilen tazminat miktarının eksik olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

Mahkemece, tazminat talebinin dayanağı olan Sivas

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/16 Esas 2017/205 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan 10.11.2016-14.11.2016 tarihleri arasında 4 gün gözaltında, 21.11.2016-21.03.2017 tarihleri arasında 120 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 08.01.2018 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 05.07.2023 gün ve 2023/2-191 Esas, 2023/703 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, 6100 sayılı HMK'da ilk derece mahkemesince verilen kararların temyiz edilmesi hâlinde kesinlik sınırının tespitine dair açık bir hüküm bulunmadığından HMK’nın 341/2. fıkrasındaki düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, kanun yolu başvuru sınırlarının, başvurulacak kanun yoluna göre değil kararı veren mahkemeye göre belirlenmesi gerektiği, bu halde hüküm tarihinde HMK'nın 341/2. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının 17.830,00 TL olduğu;

davacı aleyhine reddedilen ve davalı aleyhine kabul edilen miktarların kesinlik sınırının üstünde olduğundan tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Dairemizin 05/06/2023 tarih ve 2021/8195 Esas - 2023/2003 Karar sayılı bozma ilamı öncesi, 17/09/2019 tarihli maddi tazminata ilişkin hükmün açıkça onanmadıkça kesinleşmiş sayılamayacağı gözetilmeden, bozma sonrası yapılan yargılama sonunda maddi tazminat konusunda karar verilmemiş ise de, bu hususta mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, davacı vekilinin ve davalı vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü tüm temyiz sebeplerinin reddi ile hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak,