Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/2293 K.2025/9094

Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 123/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Bursa 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.05.2015 tarihli ve 2014/435 Esas, 2015/955 Karar sayılı kararının Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 12.09.2022 tarihli ve 2021/10864 Esas, 2022/7655 Karar sayılı ilâmı ile bozulmasını müteakip, basit yargılama usulü uygulanarak yeniden yapılan yargılama sonunda, sanığın 5237 sayılı Kanun’un 123/1, 62/1,

52/2 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddeleri uyarınca 1.120,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Bursa 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.07.2023 tarihli ve 2022/986 Esas, 2023/606 Karar sayılı kararının usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanunun 309/1. maddesi uyarınca, 18.03.2024 tarihli ve 94660652-105-16-29703-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.04.2024 tarihli ve KYB-2024/35610 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.04.2024 tarihli ve KYB-2024/35610 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Somut olayda, sanığın eylemine uyan suç için Kanunda öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre olağan dava zamanaşımı süresinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl olduğu nazara alındığında, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesine ilişkin zamanaşımını kesen son işlem olan Bursa 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/05/2015 tarihli kararını müteakip, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 12/09/2022 tarihli bozma ilamından sonra yapılan yeni yargılama sonucunda verilen Bursa 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/07/2023 tarihli kararına kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilmeden, sanık hakkında kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylemin 5237 sayılı Kanunun 123/1. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suçun, aynı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir.

Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, zamanaşımını kesen en son işlem, bozma kararı öncesi tarihli sanığın mahkumiyetine dair karar 27.05.2015 tarihi olup, anılan tarihten itibaren 5237 sayılı Kanunun 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımı hüküm tarihinden önce 27.05.2023 tarihinde gerçekleşmiş olmakla, dosya içeriği itibariyle de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartlar bulunmadığından,

hükmün, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunun 321. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla 18.07.2023 tarihli duruşma sonunda yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulmasında isabet görülmemiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Bursa 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.07.2023 tarihli ve 2022/986 Esas, 2023/606 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanunun 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA,