Karar Özeti
12. Ceza Dairesi 2024/2427 E. , 2025/3946 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/762 Esas., 2022/704 Karar SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inc
Karar Detayı
12. Ceza Dairesi 2024/2427 E. , 2025/3946 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/762 Esas., 2022/704 Karar SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50, 52, 52/4, 53/6. maddeleri uyarınca 12.100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl 8 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiş, sanık müdafi ve katılanlar vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 08.06.2017 tarihli bozma kararı üzerine Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca 3 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 3 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; olayda bilinçli taksir hükümlerinin bulunmadığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 26.04.2013 tarihinde, saat 21:15 sıralarında gece vakti, sanığın sevk ve idaresindeki kamyon ile aydınlatmanın bulunmadığı mahalde, petrol istasyonunun giriş kısmından çıkış yaparak, orta refüjle bölünmüş çift şeritli yolun bir bölümünü enlemesine tamamen kapatarak sola dönüş yapmak için yolun müsait olmasını beklediği sırada, ana yoldan seyreden ölen idaresindeki minibüsün, ışıklandırması görünmeyen kamyonun sol arka yanına aracının sol önü ile ve 26 metre fren izi ile çarpıp savrularak trafik levhaları ile sinyalize direğine çarparak durduğu ve bir kişinin ölümü ile sonuçlanan olayda, birbiriyle uyumlu bilirkişi raporlarındaki tespitler ile mahal yol özelliklerini ve aracının özelliklerini dikkate almadığı ve ilk geçiş hakkını bölünmüş yolda düz seyir halinde olan ölen minibüs sürücüsüne vermeyerek dikkatsiz ve özensiz davranışlarından dolayı olayda asli kusurlu olduğu ve dosya içerisindeki krokilere göre sanığın bölünmüş devlet yoluna, giriş yaptığı petrol istasyonunun çıkış kısmından çıkıp ileride bulunan kavşak mahallinden dönüşünü gerçekleştirmek yerine, petrol istasyonunun giriş kısmından çıkış yapıp ölenin seyrettiği yol bölümünü enlemesine tamamen kapatması sebebiyle eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Germencik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.04.2025 tarihinde karar verildi.