Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/2382 K.2024/4064

Başsavcılığınca sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün sanık hakkında bilinçli taksir nedeniyle artırım yapılarak üst hadden ceza tayin edilmesinin kanuna aykırı olması nedeniyle bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanık hakkında olası kastla öldürme suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması gerekirken, sanığın bilinçli taksirle öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilerek, suç vasfında yanılgıya düşüldüğüne ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; eksik araştırma ve inceleme neticesinde sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet kararı verildiğine, kaza mahallinde hız sınırının 50 km/saat olduğuna, olayda bilinçli taksir koşullarının oluşmadığına, cezanın üst hadden tayin edildiğine ve vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay tarihinde sanığın idaresindeki otomobil ile meskun mahalde bölünmüş iki şeritli yolda gündüz vakti 16.17 sıralarında seyir halinde iken yaya geçidi üzerinde karşıdan karşıya geçmekte ve geçişi tamamlamak üzere olan yayalara aracının sol kısmı ile çarpması neticesinde iki kişinin öldüğü olayda,

kaza tespit tutanağında olay mahallindeki hız limitinin 30 km/saat olduğunun tespit edilmesi ile Mahkeme tarafından olay anını gösterir kamera kaydının incelenmesi sonucu sanığın olay anınındaki hızının 60 km/saat olması nedeniyle sanığın bilinçli taksirle hareket ettiği kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmediği; ancak sanığın atılı suçu otomobil ile gerçekleştirdiği ve bu nedenle sadece otomobil kullanımına yönelik ehliyetin belirli süre geri alınması gerekirken diğer araç türlerinin kullanımına yönelik ehliyetlerinde belirli süre alınmasına ilişkin hukuka aykırılığın, 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesinin kararındaki ehliyetin geri alınmasına ilişkin hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

ve KARAR Olay tarihinde sanığın idaresindeki otomobil ile meskun mahalde bölünmüş iki şeritli yolda gündüz vakti 16.17 sıralarında seyir halinde iken yaya geçidi üzerinde karşıdan karşıya geçmekte ve geçişi tamamlamak üzere olan yayalara aracının sol kısmı ile çarpması neticesinde iki kişinin öldüğü olayda, olay anını gösterir kamera kaydının heyetçe izlenmesi neticesinde hız limitinin 30 km/saat olduğu yolda sanığın kaza anındaki hızının,

meskun mahal şartlarının bir katından fazla olacak şekilde yüksek hızda olması ve sanığın yaya geçidi çizgilerinin bulunduğu mahalde karşıdan karşıya geçiş yapan yayalara ilk geçiş hakkını vermesi gerekirken bu hususlara uymadığı, 2918 sayılı Kanun'un 74 üncü maddesinde 18.10.2018 tarihinde 7148 sayılı Kanun ile yapılan değişiliğe göre.

"Sürücüler, görevli bir kişi veya ışıklı trafik işareti bulunmayan ancak trafik işareti veya levhalarıyla belirlenmiş kavşak giriş ve çıkışları ile yaya veya okul geçitlerine yaklaşırken yavaşlamak, varsa buralardan geçen veya geçmek üzere bulunan yayalara durarak ilk geçiş hakkını vermek zorundadırlar. " hükmüne göre yaya geçidinde durmayan sanığın eylemini 2 ayrı bilinçli taksir unsurunu gerçekleştirmek suretiyle ile gerçekleştirmesi karşısında, tebliğnamede bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Diyabakır Bölge Adliye Mahkemesi

10. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii, katılanlar vekili ile tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Midyat Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi