Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/2569 K.2024/3208

Sanık hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine kurulan hükmün katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece sanık hakkında taksirle yaralama suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraatine ilişkin kararının, katılan vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 02.02.2021 tarihli kararıyla bozulmasına karar verildiği, mahkemece taksirle yaralama suçundan TCK'nın 89/1, 89/2-e , TCK'nın 66/1-e, CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca katılan vekilinin temyiz isteminin reddiyle hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri. Yargıtay

12. Ceza Dairesinin 02/02/2021 tarihli bozma kararı ile yeniden başlanılan yargılama açısından zamanaşımı süresinin kesilerek yeniden başladığı ve bozma sonrası karara uyularak ve dosya kapsamında birleştirme yapılacağı da belirtilerek başlatılan soruşturma dosyasının da zamanaşımını durdurmuş olduğu hususları göz ardı edilerek, CMK 223/8 uyarınca kamu davasının zamanaşımı nedeni ile düşmesine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 29.09.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan açılan dava neticesinde Ankara 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.05.2016 tarihli kararıyla sanık hakkında CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca verilen beraat kararının Dairemizin 02.02.2021 tarihli kararı ile.

"Sanığın proje koordinatörü olarak görev yaptığını beyan ettiği şirkete ait inşaatta kalıp sökme sırasında, iskelenin üzerindeki ağırlığı taşıyamayarak bağlantı yerinden kopması nedeniyle üzerinde bulunan kalıp işçisi olan katılanın, altı metre yükseklikten aşağı düşerek hayati tehlike geçirecek ve ağır derecede kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralandığı olayda, sanığın görev kapsamının tespiti amacıyla ilgili şirketten görev tanımı belgesi, organizasyon şemasının getirtilmesi,

şirket vekilince dosyaya sunulan 21/12/2015 havale tarihli dilekçe içeriği de dikkate alındığında, olaya konu inşaat şantiyesi sorumluları hakkında Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunularak, haklarında dava açılması halinde dosyaların birleştirilip tüm sorumluların hukuki durumu değerlendirilip, gerektiğinde yeniden bilirkişi incelemesi yapılması gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma sonrası mahkemece 11.03.2024 tarihli oturumda sanığa atılı suç bakımından olağan zamanaşımı süresinin 8 yıl olarak düzenlediği, 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e maddesinde düzenlenen zaman aşımı süresinin dolmuş olması nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının CMK 223/8. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmiştir.

4.Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 5237 sayılı Kanun’un 89 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

5.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 22.04.2015 tarihli savunma olduğu, bu tarihten karar tarihine kadar zamanaşımını kesen başka bir işlemin bulunmadığı anlaşıldığından, mahkemenin zamanaşımı nedeniyle düşme kararında isabetsizlik görülmediğinden, katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddi gerekmiştir.

IV. GEREKÇE