Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/2768 K.2024/4647

Bozma ilâmı üzerine mahkemece sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 86/1, 87/2-b, 88/1, 53/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar ve hak yoksunluğuna verilmiş, kararının mahalli Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

3. Ceza Dairesinin 19.03.2019 tarihli 2018/11822 E., 2019/5765 K. sayılı kararı ile sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 89. maddesinde tanımlanan taksirle yaralama suçunu oluşturup oluşturmadığının tartışılması gerektiği ve Anayasa Mahkemesinin iptal kararı gereği TCK'nın 53. maddesi yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması sebepleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiş, bozma ilamına uyan mahkemece sanık hakkında taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/3-b maddeleri gereğince 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

CMK'nın 231/5. maddeleri uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında hükmün açıklanarak 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/3-b. maddeleri gereğince 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; lehe hükümlerin uygulanmadığına ve sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 21.20 sıralarında katılan Karip Kara'nın yolcu olarak bulunduğu,

sürücü ...'in yönetimindeki otomobili ile meskun mahalde, tek yönlü, bölünmüş, 7 metre genişliğinde, asfalt kaplama, eğimsiz ve hafif virajlı, yağmur sebebiyle ıslak yüzeyli yolda gece vakti seyri sırasında seyir yönüne göre sağ tarafta bulunan benzin istasyonundan çıkıp sağa dönüş yaparak seyir yoluna kontrolsüz şekilde giren sanık sürücü ...'un idaresindeki kamyona ve kamyona bağlı römorkun sol ön köşe kısmıyla çarpışması sonucu Karip Kara'nın duyularından veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaralandığı olayda, asli kusurlu sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/1,

3-b. maddesindeki taksirle yaralama suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

ve KARAR 5271 sayılı CMK’nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesinde yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddenin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı 2 yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye göre basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmama takdirinin mahkemeye bırakıldığı ve bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada genel hükümlere göre yargılamaya devam edildiğinden mahkemenin basit yargılama usulünü uygulamama

yönünde takdirinin bulunduğu anlaşılmakla yapılan incelemede, Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İnegöl