Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/2850 K.2025/4586

Kanunun 280/2. maddesi uyarınca yeniden yapılan yargılama sonucu kurulan mahkumiyet,temyiz isteminin reddi İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

5271 sayılı Kanun'un 286/2-c maddesinde düzenlenen, hapis cezasından çevrilen seçenek yaptırımlara ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen; seçenek yaptırımlara ilişkin her türlü kararların temyizinin mümkün olmaması karşısında, sanık hakkında ilk derece mahkemesince 5000 TL adli para cezasına hükmedildiği, bölge adliye mahkemesince 5000 TL adli para cezasına ve sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş olup;

güvenlik tedbiri olarak sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi nedeniyle hükmün temyizinin mümkün olduğu anlaşılmakla temyiz ret kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesinin sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 89/4,62. maddeleri uyarınca 5000 TL adli parası ile cezalandırılmasına ilişkin kararına yönelik sanık müdafiinin istinaf istemine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince 5237 sayılı TCK'nın 89/4,62,50,53/6. maddeleri uyarınca 5000 TL adli parası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesininn 1 yıl süre ile geri alınmasına kesin olarak karar verilmiş, sanık müdafinin temyiz istemi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince temyiz isteminin reddine karar verilmiş olup.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren 30.05.2024 tarihli Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebebi; aleyhe bozma yasağına uyulmaması nedeniyle hükmün bozulması istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede.

04.07.2019 günü sanık ...'nın sevk ve idaresindeki ... plakalı aracı ile Urla yönünden otobanı takip ederek Güzelbahçe yönüne doğru orta şeritte seyir halindeyken aracının ön kısımları ile önünde ve aynı yönde seyir halinde olan katılan ...'nın kullandığı... plakalı araca çarptığı, katılan ...'nın kullandığı araçta bulunan katılanların ve ...'nın dosya içerisinde mebruz doktor raporlarından da anlaşılacağı üzere yaralandıkları, katılan ...'ın orta (3) derecede kemik kırığının olduğu, katılan ..., ... ve ...'in yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde olduğu,

kazanın meydana gelmesinde sanığın dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı hareket ettiği için bilirkişi raporunda ayrıntıları ile belirtildiği üzere tam kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/4. maddesindeki taksirle yaralama suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

TCK'nın 89/4. maddesi gereğince hapis cezası ön gördüğü ve kanun maddesinde yer almadığı halde hukuka aykırı olarak doğrudan adli para cezası verilmiş olması nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşma açılmasına karar verilerek yapılan yargılamada TCK'nın 89/4. maddesindeki taksirle yaralama suçundan mahkûmiyet kararı verilmiş, sadece sanık müdafi tarafından istinaf yoluna başvurulması sebebi ile ceza miktarı arttırılmamış ancak sanık hakkında TCK'nın 53/6.maddesinin uygulanmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak.

5271 sayılı CMK'nın 283.maddesinde düzenlenen "istinaf yoluna yalnız sanık lehine başvurulmuşsa, yeniden verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz" hükmü uyarınca ilk derece mahkemesince sanık hakkında TCK'nın 53/6.maddesinin uygulanmadığı, hükmün sadece sanık müdafi tarafından istinaf edildiği dikkate alınmaksızın sanık hakkında TCK'nın 53/6.maddesi uygulanarak sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

14. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1 maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan "TCK'nın 53/6.maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılması suretiyle, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İzmir 46.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi