Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/2961 K.2025/1750

Davacı hakkında Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine Mahkemece kurulan hükmün; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 6100 sayılı HMK'nın 373/4. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız tutuklama nedeniyle 17.166,00 TL maddi ve 60.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hükmün davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 25/09/2023 tarih ve 2021/9910 Esas - 2023/3261 Karar sayılı ilamıyla: " Dairemiz incelemesi sırasında denetim süresinin dolduğu gözetilerek,

mahkeme kararında belirtilen 5 yıllık denetim süresi sonunda davanın düşmesine ya da beraatine karar verilmesi ya da denetim süresi içerisinde yeni bir suç işlendiğinde mahkumiyet hükmünün açıklanması halinde tazminat şartlarının ve miktarının değerlendirilmesinin mümkün olacağı, bu kapsamda davacı hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ilişkin 5 yıllık denetim süresinin sonucunda ne şekilde karar verildiği araştırılıp, düşme kararı verilmiş ise, infaz edilen sürenin,

hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen dosyadaki ceza miktarından fazla olduğunun tespiti halinde davacının cezaevinde fazladan kaldığı süreler bakımından tazminata hak kazanabileceği, davacının beraatine karar verildiğinin anlaşılması halinde ise infaz edilen süre boyunca maddi ve manevi tazminata hak kazanacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi ve yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil ettiren davalı kurum lehine,

ağır ceza mahkemelerinde takip edilen davalar için belirlenen 5.450,00 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 1.056,00 TL dilekçe ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmesi" kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle hükmün bozulması üzerine ilk derece mahkemesince yapılan yargılama neticesinde Dairemizin bozma ilamının A bendi yönünden mahkemenin önceki kararında direnilmesine, davacının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün bozulması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri, mahkemenin direnme kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, CMK'nın 141/1-f maddesi gereğince davanın kabulü gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

Mahkemece, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul

3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/277 Esas, 2018/150 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacı hakkında İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 24/07/2017 tarih ve 2017/22032 Esas sayılı iddianamesi ile yağma ve hürriyeti tahdit suçlarından kamu davası açıldığı, davacının 13/04/2017 tarih ve 2017/293 Sorgu sayılı sayılı dosyasından TCK 149/1-a-c-h maddeleri uyarınca tutuklandığı, 09/11/2017 tarihinde tahliyesine karar verildiği, yapılan yargılamada davacı hakkında "kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu" yönünden beraatine, TCK'nın 86/2,3-e, 53, 63 maddesi uyarınca cezalandırılmasına,

CMK'nın 231/5 maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl denetim süresi belirlenmesine, tutuklulukta geçirdiği sürelerin cezasından mahsubuna karar verildiği, beraat kararının istinaf incelemesi neticesinde 21/02/2019 tarihinde kesinleştiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararının ise itiraz üzerine 17/05/2018 kesinleştiği, davacının İstanbul

3. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/04/2018 tarih ve 2017/277 Esas - 2018/150 Karar sayılı dosyasında soruşturma ve kovuşturma konusu olan üzerine atılı tüm suçlardan beraat etmediği, "birden fazla kişi tarafından, gece vakti, silahla yağma" suçundan TCK'nın 149/1-a-c-h maddeleri uyarınca tutuklandığı,

davacının tutuklandığı eylemin hukuki nitelendirilmesinde yağma suçundan yaralama suçuna dönüşmesi nedeniyle bu suç nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, bu aşamada tazminat davasının şartlarının değerlendirilmesinin mümkün olduğu bu nedenle CMK'nın 141/1-e maddesinde yer alan beraat şartı gerçekleşmediğinden davanın CMK'nın 144/1 maddesi gözetilerek davanın reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26/11/2013 tarihli, 2013/50 esas, 2013/525 sayılı kararına ve süreklilik kazanmış uygulamalarına göre, şeklen direnme kararı verilmiş olsa dahi; bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak, bozma kararında tartışılması gerektiği belirtilen hususları tartışmak, bozma sonrasında yapılan araştırmaya, incelemeye, toplanan yeni delillere dayanmak, ilk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni ve değişik gerekçelerle hüküm kurmak suretiyle verilen karar; özde direnme niteliğinde olmayıp, bozmaya eylemli uyma sonucu verilen yeni bir hükümdür.

Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi halinde ise incelemenin Yargıtay'ın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekir.

Dairenin bozma ilamından sonra ilk derece mahkemesince bozma ilamı doğrultusunda işlem yapılmış, 09/05/2024 tarihli duruşmada bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş, aynı duruşmada yargılamaya son verilerek Dairemizin bozma ilamının A bendi yönünden mahkemenin önceki kararında direnilmesine ve davanın reddine karar verilmiş ise de ilk derece mahkemenin kararı direnme kararı olmayıp, yeni hüküm niteliğinde olduğundan, direnme kararının eylemli uyma olarak kabulü ile hükmü temyizen inceleme görevinin Dairemize ait olduğu belirlenerek yapılan incelemede: Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine yapılan yargılamaya,

toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak.

Mahkemece bozma ilamında belirtilen davacı hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ilişkin 5 yıllık denetim süresinin sonucunda ne şekilde karar verildiği hususuna ilişkin araştırma yapıldığı, denetim süresi sonunda mahkemesince bir karar verilmediğinin tespit edildiği, davacının 13/04/2017-09/11/2017 tarihleri arasında 210 gün tutuklu kaldığı anlaşılmakla; davacının tutukluluğunun infaz görüp görmediğinin, infaz görmesi halinde hangi tarihler arasında infaz gördüğüne ilişkin ceza infaz kurumundan sorulması, sorgu tutanağının aslının ya da onaylı suretinin dosya içerisine alınması,

davacı hakkında yasal denetim süresi içerisinde düşme veya beraat kararı verilip verilmediği hususunun yeniden araştırılması, düşme kararı verilmiş ise, infaz edilen sürenin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen dosyadaki ceza miktarından fazla olduğunun tespiti halinde davacının cezaevinde fazladan kaldığı süreler bakımından tazminata hak kazanabileceği, davacının beraatine karar verildiğinin anlaşılması halinde ise infaz edilen süre boyunca maddi ve manevi tazminata hak kazanacağının gözetilmemesi,