Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/324 K.2025/7019

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız elkoyma nedeniyle 1.750.000,00 TL maddi ve 250.000,00 TL manevi tazminatın el koyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 3549,84 TL maddi tazminatın elkoyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz istemi; maddi tazminat miktarının yetersiz olduğununa, davacının el konulan malları dolarla aldığına, dolar kurunun çok yükseldiğine, manevi tazminata hükmedilmesi gerektiğine ve saire ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Gaziantep 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/40 Esas 2018/113 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının 5607 Sayılı yasaya muhalefet suçundan 08/10/2015 tarihinde 1600 kg çayına el konulduğu, yapılan yargılama sonunda davacının atılı suçtan beraatine ve el konulan eşyaların karar kesinleştiğinde iadesine karar verildiği, kararın 06/03/2019 tarihinde kesinleştiği, ceza yargılamasını yapan Mahkemece 23/03/2019 tarihinde dava konusu eşyanın davacıya iadesine ilişkin müzekkere yazıldığı,

dava konusu eşyanın Gümrük ve Ticaret Bakanlığı Gaziantep Tasfiye İşletmeleri Müdürlüğü tarafından 08/06/2016 tarihinde yapılan açık artırmalı satış ile 17.100,00 TL bedelle satıldığı, davacı şirket yetkilisi ...'ın 04/04/2019 tarihli dilekçesine istinaden 17.100,00 TL tasfiye bedeli ile bu bedele tahakkuk eden 5.371,74 TL yasal faizinin toplamı olan 22.420,82 TL bedelin, davacıya 09/04/2019 tarihinde ödendiği, el koyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu, ...

Genel Müdürlüğü'nün 12/01/2022 tarihli yazı cevabına göre çayın birim fiyatının el koyma tarihinde 12,34 TL olduğu belirlenerek, el konulan çayın toplam bedeli ile el koymadan iade tarihi olan 09.04.2019 tarihinine kadar işlemiş yasal faiz toplamı 25.970,66 TL bedelden Gaziantep Tasfiye İşletmeleri Müdürlüğü tarafından davacıya ödenen 17.100,00 TL tasfiye bedeli ile bu bedele tahakkuk eden 5.371,74 TL yasal faizi olmak üzere toplam 22.420,82 TL nin mahsup edilerek bakiye 3.549,84 TL nin maddi tazminat olarak davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından isabetsizlik görülmemiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla,Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,