Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/3254 K.2025/4822

Sanık hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine kurulan kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bodrum 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.07.2016 tarihli ve 2014/304 Esas, 2016/608 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 123/1, 62/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş, ilgili kararın katılan vekili ve sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 30.10.2023 tarihli ve 2023/804 Esas, 2023/4493 Karar sayılı ilamıyla basit yargılama usulü yönünden değerlendirilmek üzere bozulmasına karar verilmiştir.

2. Bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda, Bodrum 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.01.2024 tarihli ve 2023/1053 Esas, 2024/5 Karar sayılı kararı ile bozma ilamına uyulması yönündeki kararı ile mahkemece basit yargılama usulünün uygulanarak sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 123/1, 62/1, 251/3, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 1 ay 26 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

hak yoksunluğuna ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş, ilgili kararın sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine genel hükümlere göre yapılan yargılama sonucunda, Bodrum 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.04.2024 tarihli ve 2024/163 Esas, 2024/232 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanunun 123/1, 62/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebebi bulunmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine yapılan yargılama sonunda; dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, katılan ile sanığın daha önceden evli oldukları, olay tarihinde sanığın kullanmış olduğu 05.. .. numaralı hattan katılanın kullanmış olduğu 05..

4.. numaralı hattı ve katılanı çalıştığı iş yerine ait olan ... numaralı telefonu birden çok kez aradığı, katılanın bundan rahatsız olarak sanıktan şikayetçi olduğu, 05.. .. numaralı ve ... numaralı telefonun getirilen görüşme kayıtlarından sanığın olay tarihinde katılana ait olan numara ile iş yerine ait olan telefon numarasını suç tarihi olan 25.11.2013 tarihine kadar ve daha sonra çok sayıda, peş peşe sürekli olarak aradığı, somut olayda ısrar unsurunun oluştuğu, sanığın da aradığını ikrar ettiği, sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 123/1. maddesindeki kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Bodrum kapatılan 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 2008/1090 esas, 2012/187 Karar sayılı ilamındaki mahkumiyetin, TCK'nın 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve TCK'nın 101/1. madde ve fıkrasında tanımı yapılan tehdit suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü de gözetilerek, 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usulü göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilip, hakkında bahsedilen ilam esas alınarak TCK'nın 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda değerlendirme yapılması gerekmekle birlikte;

sanığın UYAP üzerinden temin edilen adli sicil kaydındaki Manavgat Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 2008/147 Esas, 2009/182 Karar sayılı, 19.11.2013 kesinleşme tarihli ve TCK'nın 158/1-j maddeleri gereğince 5 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine ilişkin ilamı da tekerrüre esas olduğundan, bu nedenle mahkemece tekerrüre esas alınan ilam açısından lehe kanunun belirlenmesi yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının araştırılması sonuca etkili görülmeyerek,

sanığın adli sicil kaydındaki Manavgat Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 2008/147 Esas, 2009/182 Karar sayılı ve 19.11.2013 kesinleşme tarihli, TCK'nın 158/1-j maddeleri gereğince sanığın 5 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine ilişkin ilamın tekerrüre esas alınmasında zorunluluk bulunması;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, sanık hakkında verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin (5) numaralı maddesindeki "Bodrum kapatılan 2. Sulh Ceza mahkemesinin.

2008/1090 esas, 2012/187 karar ve 10/04/2013 tarihinde kesinleşen ilamı ile hükmolunan 3.000,00 TL adli para cezası" ibaresinin çıkartılıp, yerine, “Manavgat Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 2008/147 Esas, 2009/182 Karar sayılı ve 19.11.2013 tarihinde kesinleşen ilamı ile hükmolunan 5 yıl hapis cezası” ibaresinin eklenmesi, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,