KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2024/3897 E., 2025/5374 K.
- Karar tarihi
- 17 Haziran 2025
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2023/4073 E., 2024/1188 K
- Dava
- Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
- Tebliğname görüşü
- Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle ve davacı vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı
Karar Detayı
515 kelime·3 dk okuma·4 bölüm
Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299. maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız hükümlü nedeniyle 120.000 TL maddi ve 500.000 TL manevi tazminatın 12.06.2020 tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin davacının ceza infaz kurumlarında geçirdiği sürenin verilen cezadan daha az olduğundan davanın reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacının kesinleştirmesinin geç yapılması nedeniyle koşullu salıverilmeden geç yararlandığı, davanın reddedilmesinin hukuka aykırı olduğu ve temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin, davalı vekilinin temyiz sebepleri; kararın eksik inceleme ve araştırma sonucunda verildiğine ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul
30. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/11 Esas - 2018/132 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı, cezasını infaz etmek için 12.04.2017 tarihinde ceza evine girdiği, ceza evinde bulunduğu sırada 17.06.2020 tarihinde temyizden feragat dilekçesi gönderdiği ancak cezasının 11.04.2022 tarihinde kesinleştirildiği, davacının 12.04.2017 - 19.04.2022 tarihleri arasında 1833 gün söz konusu cezasını infaz ettiği, davacının toplamda 5 yıl 7 gün ceza infaz kurumunda bulunduğunun anlaşıldığı, davacı hakkında kesinleşen hükmün ise 6 yıl 3 ay hapis cezası olduğu,
davacı hakkında düzenlenen müddetnamede bihakkın tahliye tarihinin 10.11.2023 tarihi olduğu, davacı her ne kadar için koşullu salıverilmeden geç yararlandığından bahisle dava açmış ise de, davacının ceza infaz kurumlarında geçirdiği sürenin verilen cezadan daha az olduğundan davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının yasal koşullarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi
19. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili ve davalı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy