Karar Özeti
12. Ceza Dairesi 2024/3904 E. , 2025/5375 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/4087 E., 2024/1148 K. DAVA : Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hü
Karar Detayı
12. Ceza Dairesi 2024/3904 E. , 2025/5375 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/4087 E., 2024/1148 K. DAVA : Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız hükümlü kalması nedeniyle 1.000 TL maddi ve 400.000 TL manevi tazminatın ceza evine giriş tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin davacının ceza infaz kurumlarında geçirdiği sürenin verilen cezadan daha az olduğundan davanın reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacının infazı esnasında tekerrüre esas suç kaydı veya infaz yasasından yararlanmasını engelleyecek herhangi bir durumun olmadığı, davacının almış olduğu cezanın yatarının 1 yıl 8 ay 2 gün olduğu, bu nedenle fazladan hükümlü aldığı, davanın reddedilmesinin hukuka aykırı olduğu, davanın kabul edilmesine ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul Anadolu 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/235 Esas sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının birden fazla kişi ile birlikte yağma suçundan 10 yıl hapis cezası ile cezalandırıldığı, cezasını infaz etmek için 02.02.2018 tarihinde ceza evine girdiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2018/6-209 Esas ve 2020/277 Karar sayılı 09.06.2020 tarihli kararı ile hükmün bozulmasına ve infazın durdurulmasına karar verildiği, yapılan yeniden yargılama sonucunda İstanbul Anadolu 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/394 Esas - 2021/101 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının haksız yere elde bulundurulan anahtarla kilit açmak suretiyle hırsızlık suçundan 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı, kararın 13.09.2022 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen mahkumiyet hükmünün davacı asile tebliğ edilmediği, hükümlü olduğu tarih itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, davacının 02.02.2018 - 15.04.2020 tarihleri arasında 803 gün söz konusu cezasını infaz ettiği, davacının toplamda 2 yıl 2 ay 13 gün ceza infaz kurumunda bulunduğunun anlaşıldığı, davacı hakkında kesinleşen hükmün ise 3 yıl 4 ay hapis cezası olduğu ve davacının ceza infaz kurumlarında geçirdiği sürenin verilen cezadan daha az olduğundan davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının yasal koşullarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.06.2025 tarihinde karar verildi.