Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/406 K.2025/2923

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız elkoyma nedeniyle 1.000.000,00 TL maddi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 347.432,64TL'nin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının "... ve bu değer üzerinden, muhafaza tarihi olan 22/03/2013 tarihinden, iade tarihi olan 23/08/2019 tarihine kadarki yasal faizi olan 127.290.44 TL'nin gelir kaybı olarak olmak üzere toplam 347.432.64 TL... " ibaresinin hükümden çıkartılması suretiyle'' düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin temyiz isteminin esastan reddine, davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; el koyma nedeniyle davacının zarara uğradığına ve el konulan eşyaların zarar gördüğüne, el koyma tarihindeki rayiç bedele hükmedilmesinin hatalı olduğuna, faize hükmedilmesi gerektiğine ve hükmedilen tazminatın eksik olduğuna ilişkindir.

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ve davanın reddine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/12 Esas - 2018/30 sayılı ceza dosyası kapsamında; davacıya ait hırdavat malzemelerine 22.03.2013 tarihinde el konulduğu, davacı hakkında 5607 sayılı Kanuna muhalefet suçundan yapılan yargılamada davacının beraatine ve el konulan eşyaların iadesine karar verildiği, kararın 08.03.2019 tarihinde kesinleştiği, el konulan malların 23.08.2019 tarihinde davacıya iade edildiği, el koyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı,

el konulan ticari mallarını el koyma tarihindeki rayiç değeri olan 220.142.20TL ve bu değer üzerinden, el koyma tarihi olan 22.03.2013 tarihinden, iade tarihi olan 23.08.2019 tarihine kadarki yasal faizi olan 127.290.44 TL'nin gelir kaybı olarak olmak üzere toplam 347.432.64 TL maddi tazminatın davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından dava dilekçesinde faiz talebi olmadığı halde, taleple bağlılık kuralı ihlal edilerek muhafaza tarihi olan 22.03.2013 tarihinden faize hükmedilmesi nedeniyle "... ve bu değer üzerinden, muhafaza tarihi olan 22/03/2013 tarihinden, iade tarihi olan 23/08/2019 tarihine kadarki yasal faizi olan 127.290.44 TL'nin gelir kaybı olarak olmak üzere toplam 347.432.64 TL... " ibaresinin hükümden çıkartılması suretiyle'' istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Davacı vekilinin 26.08.2019 tarihli dava dilekçesinde maddi tazminat miktarı olarak 1.000.000,00 TL talep ettiği, Mahkemece bilirkişi raporu esas alınarak davacının maddi kaybının faiz ile birlikte 347.432.64 TL olarak tespit edildiği, faiz yönünden ıslaha dair herhangi bir başvurunun olmadığı dikkate alınarak, Bölge Adliye Mahkemesince taleple bağlılık ilkesine uygun şekilde hükümden faize ilişkin kısmın çıkartılması suretiyle maddi tazminat miktarının tayin edildiği anlaşıldığından Tebliğnamede bu nedenle bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili ve davalı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 16. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,