Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/539 K.2025/7985

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 15.12.2023 tarihli ve 2023/682 E., 2023/1731 K. sayılı ek kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacının CMK'nın 141/3. maddesi uyarınca asıl davada 50.000,00 TL maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın, aynı konu ve nedene ilişkin birleşen davada 10.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı ve davalı vekilinin istinaf başvurularının davalı lehine hükmedilen vekalet ücretinin yükseltilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine kesin olarak karar verilmiş, kesin olan karara karşı davacı tarafından yapılan temyiz başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince 15.12.2023 tarihli ek karar ile kararın kesin olması sebebiyle reddedilmiş,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz isteminin reddi ile hükmün onanması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacının temyiz sebepleri; istinaf mahkemesinin kesin nitelikte verdiği kararın yok hükmünde olduğuna, temyiz yolunun açık olduğuna, tazminat talebinin dayanağı olan ceza dava dosyasında görev alan yargı mensuplarının haksız eylemlerde bulunduğuna, aleyhine hükmedilen vekalet ücretine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Kemer Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/22 Esas ve 2011/572 Karar sayılı ceza dava dosyasında davacı hakkında mahkumiyet hükmü kurularak kesinleştiği, davacının mahkumiyet hükmüne karşı düzeltme ihtarında bulunmasın rağmen kasıtla hükmün düzenlenmediğini belirterek tazminat talebinde bulunduğu, davacının talebinin 5271 sayılı CMK'nın 141/1. maddesinde sayılan tazminat nedenlerinin hiçbirine girmediği, ayrıca 141/3. maddesi kapsamında da hakimin hukuki sorumluluğunu doğuracak bir hususun da söz konusu olmadığı, bu yönüyle hakkında mahkumiyet kararı verilen davacı hakkında uygulanan haksız bir koruma tedbirinin bulunmadığı anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının davalı lehine hükmedilen vekalet ücretinin yükseltilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine kesin olarak karar verildiği, davacı tarafından karara karşı yapılan temyiz başvurusu üzerine ise Bölge Adliye Mahkemesince temyiz isteminin kesinlik sınırı itibariyle reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin 19.10.2023 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden davacının temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296'ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,