Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/67 K.2025/1149

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1- Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında yapılan ilk derece yargılaması sonucunda, 5237 sayılı TCK'nın 89/1-3-b, 62, 52/2-4 maddeleri uyarınca doğrudan verilen 7.000,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Çerkezköy 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 16/02/2016 tarihli ve 2014/378 E - 2016/235 K sayılı kararının katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 12/01/2022 tarihli, 2019/12435 E. 2022/160 K. sayılı kararı ile, dosyanın basit yargılama usulü yönünden değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle usulden bozulmasına karar verilmiştir.

2-Dairemizce verilen bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda,Çerkezköy 3.Asliye Ceza Mahkemesinin bozma ilamına uyulması yönündeki kararı ile mahkemece, sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-a-b-e, 89/3-b, 62, 50, 52/4 maddeleri uyarınca doğrudan verilen 7.000,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair verilen karar, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebebi. Eksik inceleme sonucu hatalı kusur tayini ile beraat yerine mahkumiyet verilmesinin, sanık hakkında fazla ceza tayininin ve koşulları bulunduğu halde lehe hükümlerin, uygulanmamasının hukuka aykırı olduğu ile re'sen gözetilecek nedenlere, katılan vekilinin temyiz sebebi. Olayda bilinçli taksir unsurları bulunduğundan bahisle sanık lehine uygulama sonucu eksik ceza tayininin hukuka aykırı olduğu ile re'sen dikkate alınacak nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede;Veliköy beldesi mevkiinde bulunan boş deponun çatı tamir ve izolasyon işini sözlü anlaşma ile ...

Yapı İnşaat yetkilisi ...'den alan sanık ...'nun ilgili iş kapsamında yanında çalıştırdığı ve olay tarihinde 16 yaşında olan ...'ın çatıdaki çürük panellerin toplanması ve yeni panel takılması sırasında bastığı panelin kırılması sonucu yaklaşık 7 metre yükseklikten aşağı düşerek, hayati tehlikeye neden olur, basit tıbbi müdahale ile giderilemez, kırığın hayati fonksiyonlara etkisi orta(2) derece olacak ve karaciğer fonksiyonlarının sürekli zayıflamasına, safra kesesi fonksiyonlarının ise yitirilmesine neden olacak nitelikte yaralandığı olayda;

dosya kapsamında mevcut bulunan, mahkemenin hükme esas aldığı 21/01/2014 tarihli, iş güvenliği uzmanınca düzenlenen tek kişilik bilirkişi raporu ile 27/11/2014 tarihli, İstanbul Teknik Üniversitesi İnşaat Fakültesi iş güvenliği uzmanı öğretim üyelerinden oluşan üç kişilik bilirkişi raporu doğrultusunda sanığın asli kusurlu olduğunun kabulü ile, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/1 maddesindeki taksirle yarlama suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

ve KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak.

Dosya kapsamında mevcut bulunan, mahkemenin hükme esas aldığı 21/01/2014 tarihli, iş güvenliği uzmanınca düzenlenen tek kişilik bilirkişi raporu ile 27/11/2014 tarihli, İstanbul Teknik Üniversitesi İnşaat Fakültesi iş güvenliği uzmanı öğretim üyelerinden oluşan üç kişilik bilirkişi raporunda belirtildiği üzere, 23/06/1997 doğumlu olup kaza tarihinde 15 yaşını doldurmuş ancak 18 yaşından küçük bulunan işçi ...

16 yaşından küçük genç işçi statüsüne girmekte olup "Çocuk ve Genç İşçilerin Çalıştırılma Usul ve Esasları Hakkında Yönetmeliğin" 5.maddesinin 4.fıkrasında yer alan "...genç işçilerin çalışmasına izin verilen işler Ek-2'de...belirtilmiştir" şeklindeki düzenleme karşısında esasen yasak olan ve olay tarihinde yürürlükte bulunan 30.06.2012 tarih ve 28339 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 6331 Sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunun 9.maddesi gereğince 26.12.2012 tarihinde çıkarılan İş Sağlığı ve Güvenliğine İlişkin İşyeri Tehlike Sınıfları Tebliğine göre,

çok tehlikeli sınıfta yer alan çatı yapım-onarım-kaplama işlerinde çalışmasına göz yuman ve yeterli denetim ve kontrol mekanizması oluşturmayan, gerekli kişisel koruyucu donanım ve teçhizatı temin etmeyen, iş sağlığı ve güvenliği eğitimi verdirmeyen sanığın eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu ve sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, Kabule göre de .

1.Katılanda meydana gelen yaralanmanın niteliği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK’nın 89/1 maddesi uyarınca tayin edilen temel ceza miktarı üzerinden sadece TCK’nın 89/3-b maddesi uyarınca artırım yapılması gerekirken; aynı kanunun 89/2-e ve 89/3-b maddelerinden ayrı ayrı artırım yapılması suretiyle, sanık hakkında fazla cezaya hükmolunması, 2.Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, sonuç ceza olan adli para cezasının günlük miktarının takdir edilmesinin dayanak maddesi olan TCK'nın 52/2.maddesi yerine 50 maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,