Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/773 K.2025/4328

Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Körfez Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2018/182 Esas - 2018/258 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, 5607 sayılı Kanuna muhalefet suçundan davacıya ait ... plakalı araç hakkında Körfez Sulh Ceza Hakimliğinin 2018/106 D.

İş sayılı kararıyla, araç üzerinde kaçakçılık suçunda kullanıldığı gerekçesiyle halihazırda CMK 128/4 maddesi kapsamında şerh bulunduğunun anlaşılması üzerine, 5607 sayılı Kanun'un 10/2 maddesi gereğince 26.01.2018 tarihinde fiilen el koyma kararı verildiği, tazminata konu araç üzerinde Ağrı Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/1629 soruşturma sayılı dosyasında ihtiyadi tedbir kararı bulunduğundan, aracın ikinci kez aynı suçta kullanıldığı anlaşılmakla, el koyma kararının usul ve yasaya uygun olduğu değerlendirilerek,

CMK 141 ve devamı maddeleri uyarınca öngörülen koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davasının yasal koşulları oluşmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun incelenmesi neticesinde, davacıya ait tazminata konu araç hakkında 07.06.2018 tarihinde Körfez Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2018/182 Esas - 2018/258 Karar sayılı kararı ile müsaderesine yer olmadığına ve sahibine iadesine dair karar verildiği, bu kararın malen sorumlu vekilinin yüzüne karşı verilerek 21.03.2019 tarihinde anılan kararın kesinleştiği, tazminata esas dosyada dosya dışı sanıklar hakkında yasa değişikliği nedeniyle yapılan uyarlama yargılamasında 28.02.2022 tarihinde yeniden hüküm kurulduğu,

davacıya ait araç hakkında verilen müsaderesine yer olmadığına dair kararın önceki hüküm gibi tekrarlandığı, önceki hükümle verilen müsaderesine yer olmadığı kararının 21.03.2019 tarihinde davacı bakımından kesinleştiği anlaşılmakla, davanın 1 yıllık hak düşürücü sürede açılmadığından bahisle hüküm fıkrasının davanın süre yönünden reddine şeklinde değiştirilmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Dairemizce Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan araştırmada; tazminat talebinin dayanağı olan Körfez Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2018/182 Esas - 2018/258 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, 5607 sayılı Kanuna muhalefet suçundan tazminat konusu araç hakkında Körfez Sulh Ceza Hakimliğinin 2018/106 D.

İş sayılı kararıyla, 5607 sayılı Kanun'un 10/2 maddesi gereğince 26.01.2018 tarihinde el koyma kararı verildiği, yapılan yargılama sonunda 07.06.2018 tarihinde aracın davacıya iadesine karar verildiği, anılan kararın 21.03.2019 tarihinde kesinleştiği, 08.05.2019 tarihinde kesinleşen hüküm gereği araç üzerindeki şerhin kaldırıldığı anlaşılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat davasının CMK 142. maddesinde belirtilen süre içinde açılmadığı anlaşılmakla, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi

3. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Doğubayazıt Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi