Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/820 K.2024/5096

Davacı hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine Mahkemece kurulan hükmün; davacı vekili ile katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 6100 sayılı HMK'nın 373/4. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece; davacı vekilinin haksız gözaltı, tutukluluk ve el koyma nedeniyle 15.000 TL maddi tazminat ve 50.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin davanın kısmen kabulü ile maddi tazminat talebinin reddine , manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 6.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvuruları üzerine yapılan inceleme neticesinde;

istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 10.04.2023 tarih, 2021/7343 Esas, 2023/1159 Karar sayılı ilamıyla: "Davacının gözaltı ve tutuklu bulunduğu dönemlere ilişkin olarak gözaltı tutanakları, tutuklama ve tahliyeye ilişkin tüm müzekkere ve belgelerin Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde aslı ya da onaylı örneklerinin dosya içine alınması, tutuklama müzekkerelerinin infaz edilip edilmediği,

infaz edilmiş olması halinde, infaz tarihlerinin ceza infaz kurumlarından sorulması suretiyle davacının gözaltı, tutuklama ve tahliye tarihleri ile infaz edilen sürenin tereddüte mahal vermeyecek şekilde tespit edilmesi , davacı tarafından Tokat Sulh Ceza Hakimliğinin 2016/3369 D.

İş. sayılı kararı ile 21.08.2016 tarihinde saat 06.45’de evinde yapılan aramada, eşi ...’a ait Samsung S4 marka cep telefonu, Casper marka tablet bilgisayar, Samsung marka tablet bilgisayar, Asus marka dizüstü bilgisayar, Hi-level marka 16 gb flash disk’ten ibaret dijital eşyalara el konulduğunun iddia olunmasına karşın, soruşturma dosyasının getirtilmediği görülmekle, öncelikle sanığa isnat edilen eylemle ilgili, arama, el koymaya ilişkin mahkeme kararlarının aslı veya onaylı örnekleri getirtilip,el konulan malların davacıya teslim edilip edilmediğinin tespit edilmesi,

davacı tarafından el konulan eşyaların yerine ikame alındığı belirtilen 2 adet cep telefonuna ilişkin faturalar da dikkate alınarak davacının el koyma nedeniyle tazminat talebine ilişkin olarak 5271 sayılı CMK'nın 141 ve devamı maddelerinde belirtilen koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin karar yerinde tartışılması gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması ve hükmedilen manevi tazminat miktarının eksik olduğu" gerekçesiyle hükmün bozulması üzerine ilk derece mahkemesince yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulü ile maddi tazminat talebinin reddine ,

manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 14.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin hükmün davacı yönünden kesin olması nedeniyle reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen manevi tazminat miktarının fazla olduğuna, davacı vekilinin temyiz sebepleri; cezaevinde yaptığı harcamalar ile cezaevi ziyaretçilerinin yol harcamaları ve benzeri giderleri ile ek ders ücretinin maddi tazminat kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, hükmedilen manevi tazminat miktarının düşük olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

Mahkemece, tazminat talebinin dayanağı olan Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/65 Esas 2018/53 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 21.08.2016 tarihinde gözaltına alındığı, 29.08.2016 tarihinde tutuklandığı, 21.12.2016 tarihinde tahliye edildiği, bu suretle davacının 122 gün gözaltı/tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği,

hükmünün 01.03.2018 tarihinde kesinleştiği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 05.07.2023 gün ve 2023/2-191 Esas, 2023/703 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, 6100 sayılı HMK'da ilk derece mahkemesince verilen kararların temyiz edilmesi hâlinde kesinlik sınırının tespitine dair açık bir hüküm bulunmadığından HMK’nın 341/2. fıkrasındaki düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, kanun yolu başvuru sınırlarının, başvurulacak kanun yoluna göre değil kararı veren mahkemeye göre belirlenmesi gerektiği, bu halde hüküm tarihinde HMK'nın 341/2. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının 17.830 TL olduğu anlaşıldığından, reddedilen tazminat miktarına göre hükmün davacı yönünden kesin olmaması,

davalı vekilinin ise hükmü katılma yoluyla temyiz ettiğinin anlaşılması sebebiyle tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dairemizce verilen bozma kararı üzerine yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, manevi tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, davacı vekili ile davalı vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü tüm temyiz sebeplerinin reddi ile hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak,