Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/893 K.2024/4406

Yargıtay 12. Ceza Dairesinin, 20.12.2023 tarihli ve 2023/4888 Esas, 2023/5788 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.02.2024 tarihli ve KD-2023/54040 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308/1. fıkrasına göre yapılan aleyhe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I.İTİRAZ SEBEPLERİ

Uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde; "sanığın yargılamaya konu eylemi hakkında daha önceden Torbalı Cumhuriyet Başsavcılığının 09/02/2016 tarihli ve 2016/244 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında açılan dava üzerine yapılan yargılama neticesinde Torbalı 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/03/2016 tarihli ve 2016/175 esas, 2016/250 sayılı kararı ile mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/7. maddesinde yer alan, “Aynı fiil nedeniyle,

aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi" gerekliliğini vurgulayan ihbarname içeriği kabul edilerek bozma kararı verildiğinden, bozmanın CMK'nın 309/4-d maddesi uyarınca yapılması gerekmektedir.

Özel Dairece, yeniden yargılama yasağı olduğu halde, hukuka aykırılığın giderilmesinin yerel mahkemeye bırakılması halinde, yerel mahkemenin vereceği karar yok hükmünde olacağından, hükümlü lehine sonuç doğuracak olan hukuka aykırılık da yasal olarak giderilmemiş olacaktır.

Bu nedenle Yüksek Dairece yeni bir hüküm kurulmadan, kanun yararına bozma kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere dosyanın mahalline gönderilmesine karar verilmesi Kanuna aykırı görüldüğünden 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesi uyarınca olağanüstü itiraz kanun yoluna başvurulmuştur.

II. GEREKÇE

Bozma nedenleri. 5271 sayılı CMK'nin 223. maddesinde tanımlanan ve davanın esasını çözmeyen bir karara ilişkin ise, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca; kararı veren hâkim veya mahkemece gerekli inceleme ve araştırma sonucunda yeniden karar verilecektir.

Bu halde yargılamanın tekrarlanması yasağına ilişkin kurallar uygulanamayacağı gibi, davanın esasını çözen bir karar bulunmadığı için, verilecek hüküm veya kararda, lehe ve aleyhe sonuçtan da söz edilemeyecektir.

Mahkûmiyete ilişkin hükmün, davanın esasını çözmeyen yönüne veya savunma hakkını kaldırma veya kısıtlama sonucunu doğuran usul işlemlerine ilişkin olması halinde ise, anılan fıkranın (b) bendi uyarınca kararı veren hâkim veya mahkemece yeniden yapılacak yargılama sonucuna göre gereken hüküm verilecek, ancak bu halde verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamayacaktır.

Davanın esasını çözen mahkumiyet dışındaki diğer hükümlerin bozulmasında ise anılan fıkranın (c) bendi uyarınca aleyhte sonuç doğurucu herhangi bir işlem yapılamayacağı gibi, "tekriri muhakeme" yasağı nedeniyle kanun yararına bozma kapsamında yeniden yargılama da gerekmeyecektir.

5271 sayılı CMK'nın 309/4-d bendinde yer alan bozma nedeninin hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektirmesi halinde cezanın kaldırılmasına karar verileceği, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektirmesi durumunda ise bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesince doğrudan hükmedileceğine ilişkin düzenleme gözetildiğinde anılan durumda yargılamanın tekrarlanması yasağı bulunduğundan, Yargıtay ceza dairesince hükmün bozulması ile yetinilmeyip, bozma konusu yapılan kararın yerine verilmesi gereken karar, doğrudan ilgili daire tarafından verilmesi gerektiğinin anlaşıldığı,

somut olayda, sanığın eylemi nedeniyle Torbalı 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2016 tarihli ve 2016/175 esas, 2016/250 karar sayılı kararı ile mahkûmiyetine karar verildiği gözetilmeksizin, aynı eylem nedeniyle yapılan yargılama sonucunda, mükerrer nitelikteki verilen Torbalı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.01.2021 tarih 2019/885 esas ve 2021/54 karar sayılı davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması, Kanun’a aykırı olup Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenlerle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308/2.fıkrası gereği Yargıtay 12. Ceza Dairesinin, 20.12.2023 tarihli ve 2023/4888 Esas, 2023/5788 Karar sayılı ilâmının KALDIRILMASINA,

3.Torbalı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.01.2021 tarihli ve 2019/885 esas, 2021/54 karar sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 309/3.fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

4. 5271 sayılı CMK'nın 309/4-d bendi uyarınca bozma nedeninin hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektirdiği belirlendiğinden;

Sanık hakkındaki kararın, hüküm fıkrasının, “1-Sanık hakkında aynı fiili nedeniyle daha önceden açılmış bir dava ve verilmiş bir karar bulunduğu anlaşıldığından, ikinci defa açılan davanın, CMK'nın 223/7. maddesi gereğince reddine, 2-Yargılama giderlerinin kamu üzerinde bırakılmasına” şeklinde düzeltilmesine; müteakip işlemlerin mahallinde buna göre yapılmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,