Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/1006 K.2026/1642

İlk derece mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2023 tarih, 2022/1122 Esas, 2023/717 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında. 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir. 2.Hükmün katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

6. Ceza Dairesince duruşma açılarak 25.06.2024 tarih, 2023/3388 Esas, 2024/2061 Karar sayılı kararı ile beraat hükmü kaldırılarak sanığın 2863 sayılı Kanun'un 70, 75 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 52/2-4, 5271 sayılı Kanun'un 231/5.

Maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 14.03.2025 tarih, ... nolu esastan ret ile onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın hukuka aykırı olduğuna, sanığın cezalandırılması gerektiğine, eksik vekalet ücretine hükmedildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bölge Adliye Mahkemesince, olay tarihinde yapılan ihbar üzerine istinaf dışı sanık ...'ın ... ilçesi, ...

Mahallesi, ... parkında üzerinde 78 adet sikke ve tarihi eser niteliğindeki nesne ve obje ile kolluk tarafından yakalanması sonrası alınan ifadesinde, arkadaşı olan sanık ...'in evinde ve üzerinde tarihi eser niteliğinde objelerin ve sikkelerin bulunduğunu beyan etmesi üzerine, sanık ...'in ikametinde yapılan aramada 719 adet tarihi eser niteliğinde olduğu değerlendirilen sikke ve objeye rastlanılarak el konulan tarihi obje ve sikkeler üzerinde yapılan incelemede, toplam 650 adet eserin 2863 Sayılı Kültür Varlıklarını Koruma Kanunun

6. Maddesi kapsamında kalan tasnif ve tescile tabi taşınmaz kültür varlıklarından olduğunun anlaşılması üzerine 2863 Sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu 67. maddesi uyarınca cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasının yargılaması sonucunda Turgutlu 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 12/07/2023 tarih, 2022/1122 Esas ve 2023/717 Karar sayılı kararı ile sanığın atılı eylemden CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince sanığa yüklenen suçun unsurları oluşmadığından beraatine karar verilmiş ise de;

sanık ...'in evinde usul ve yasaya uygun olarak yapılan arama sonucunda, konutun koridorunda bulunan vestiyerin üst bölmesinde, plastik şişe ve çay bardağı içerisinde, daha sonradan hazırlanan 30/03/20 22... /09/2022 tarihli müze raporları ile 04/01/2023 tarihli bağımsız bilirkişi raporu uyarınca 647 objenin değişik dönemlere ait ve 2863 sayılı yasa kapsamında tescile tabi kültür varlığı niteliğinde çeşitli sikke ve obje ile 147 adet satışı yasak olmayan ve kapsam dışı bulunan objenin ele geçirildiği,

sanığın aşamalardaki savunmalarında, hiç bir yerde kazı yapmadığını ve sit alanına alanına girmediğini, söz konusu materyalleri tarlada vs. yerlerde çalışırken bulduğunu, bir kısmını da kayınpederi vefat etmeden önce onda var olan sikkeleri kendisinden rica etmesi üzerine onun da kendisine verdiğini, satış ve alışının suç olduğunu bildiği için hiç bir zaman alıp satmadığını, ancak evde bulundurmanın suç olduğunu bilmediğini, psikolojik sorunlarına iyi geldiği için hobi olarak biriktirdiğini savunması karşısında, 2863 sayılı yasanın

24. Maddesinde "Devlet malı niteliğini taşıyan korunması gerekli taşınır kültür ve tabiat varlıklarının devlet elinde ve müzelerde bulundurulması ve bunların korunup değerlendirilmeleri devlete aittir .." şeklinde düzenleme ve 70. Maddesinde de ".. Bu kanunun

24. Maddesine aykırı hareket edenler bir yıldan üç yıla kadar hapis ve üç bin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılırlar" hükümleri gereğince sanığın eyleminin 2863 sayılı yasanın 70. maddesine aykırılık oluşturmasına karşın beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle sanığın bu suçtan cezalandırılmasına, yasal ve takdiri şartlar oluştuğu CMK'nın 231. maddesi gereğince sanığa verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak, " 5271 sayılı Kanun'un 231/5.

Maddesi gereğince sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi sırasında, aynı Kanun'un 231/ 10... /11. maddelerinde hususların ihtarına yer verilmemesi" Kanuna aykırı bulunduğundan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

6. Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hükme son bent olarak, "5271 sayılı Kanun'un 231/10. maddesi gereğince; denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmediği takdirde, açıklanması geri bırakılan hüküm ortadan kaldırılarak, davanın düşmesine kararı verileceğinin ve aynı Kanun'un 231/11.

Maddesi gereğince; denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi hâlinde hükmün açıklanacağının sanığa ihtarına, " cümlesinin eklenmesi suretiyle oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca, Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi