Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/1490 K.2025/7297

Sanık hakkında Yargıtay 8. Ceza Dairesince verilen bozma ilamı üzerine kurulan hükümlerin; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak.

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylemlerin 5237 sayılı TCK'nın 132/1-1.cümle 132/2. ve 105/1. maddelerinde düzenlenen haberleşmenin gizliliğini ihlal, ifşa suretiyle haberleşmenin gizliliğini ihlal ve cinsel taciz suçlarını oluşturduğu, anılan suçlar, aynı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık olağan zamanaşımına tabi olduğu, aynı Kanun'un 67/2-d maddesi gereğince zamanaşımı son kesen işlemin 03.05.2016 tarihli mahkumiyet kararı olduğu, bu tarihinden itibaren 8 yıllık zamanaşımının karar tarihi olan 02.12.2024 tarihinden önce dolduğu gözetilerek,

5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesi kapsamında derhâl beraat kararı verilmesini gerektirir hâllerin bulunmadığı da dikkate alınarak, sanık hakkındaki kamu davalarının CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla 02.12.2024 tarihli duruşma sonunda yazılı şekilde mahkûmiyet hükümleri kurulması,