Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/1937 K.2026/1937

İlk derece mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, sanıklar müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kaş Asliye Ceza Mahkemesinin 20.02.2023 tarih, 2022/1567 Esas, 2023/303 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında. 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatlerine karar verilmiştir. 2.Hükmün katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

13. Ceza Dairesince duruşma açılarak 28.11.2024 tarih, 2023/1282 Esas, 2024/1986 Karar sayılı kararı ile beraat hükmü kaldırılarak sanıkların 2863 sayılı Kanun'un 70, 75, 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 52/2, 5271 sayılı Kanun'un 231/5.

Maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 08.06.2025 tarih, ... nolu esastan ret ile onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanıkların beraatine karar verilmesi gerektiğine ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir. Katılan vekilinin temyiz isteği; eksik inceleme sonucu karar verildiğine, sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğine ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bölge Adliye Mahkemesince, sanıkların ... İlçesi, ... Mahallesi, ... Sokak No:3/A ve No:3'te bulunan iki adet villanın sahipleri oldukları, kolluğa gelen ihbar üzerine gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında Cumhuriyet Savcısının yazılı arama emrine ilişkin olarak sanıkların konutlarında arama yapıldığı, Aramada olay yerin inceleme raporlarına göre.

Sanık ... 'in villasında; -7 parça villa içerisinde, -9 parça villa içerisinde, -9 parça villa içerisinde, -13 parça villa içerisinde, -29 parça villaya girişte solda bahçe içerisinde merdiven isnat duvarı üzerinde, Sanık ... 'in villasında;

-12 parça villa üst katında merdiven başında, -1 parça üst katına çıkışta sağda bulunan banyo kapısı önünde, -1 parça üst katına çıkışta solda bulunan yatak odası kapısı önünde, -1 parça üst katta yatak odası içinde, -2 parça üst katta yatak odası balkon kapısı önünde, -1 parçaa üst katta merdiven karşısındaki odada, -19 parça girişte şömine yanında, -1 parça girişte solda alt kata iniş merdiveni kapısı yanında, -3 parça girişte karşıda bulunan balkon kapısı önünde, -3 parça girişte karşıda bulunan balkondaki şömine içinde, -2 parça girişte karşıda bulunan balkonda,

-2 parça alt katta oda içinde bulunan tarihi eser niteliğinde taş parçasına el konulduğu, İstinaf aşamasında, arkeolog bilirkişi ... tarafından hazırlanan 13.06.2024 tarihli bilirkişi raporundan, ...

Müzesinde davaya konu 87 adet kireçtaşı ve mermer mimari parça, 18 adet pişmiş toprak eser olmak üzere toplam 105 adet eserin iki ana başlık halinde, 52 26... sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu kapsamında incelendiği; söz konusu eserlerden kireçtaşı ve mermer mimari parçaların 2863 sayılı Kanunun 6. maddesi kapsamındaki taşınmaz kültür varlığı olan bir yapıya ait olduğu, ancak parçaların mevcut hali ile aynı Kanunun

23. Maddesi kapsamında ele alınmayı gerektirdiği; eserlerin tümünün 2863 sayılı Kanunun “Korunması Gerekli Taşınır Kültür ve Tabiat Varlıkları” başlıklı

23. Maddesinin (a) bendi kapsamında; arkeoloji ve sanat tarihi açısından belge değeri taşıyan, ait oldukları dönemin sosyal, kültürel, teknik ve ilmi özellikleri ile seviyesini yansıtan “Taşınır Kültür Varlıklarından” oldukları, 1. grupta incelenen kireçtaşı ve mermer eserlerden Roma dönemi olarak belirtilen eserlerin haricindeki eserlerin Bizans Dönemi İ.S 5-7.

Yy'a ait oldukları, Bizans Dönemine ait olan eserlerin kilise mimarisinde kullanılan liturjik taş eserlerden oldukları, eserlerin 2863 sayılı Kanun doğrultusunda bildirimlerinin yapılmasının gerekli olduğu ancak bildirimlerinin yapılmamış olduğu, devlet malı niteliğinde ve tescile tabi oldukları, yurt içinde alım-satımı ve yurt dışına çıkarılmasının yasak eserlerden oldukları, “2863 sayılı Kanunun 75. maddesi gereği, bu Kanun kapsamındaki söz konusu eserlerin müzede muhafaza edilmeleri gereken eserlerden olduklarının tespit edildiği, bilirkişi raporuna göre ele geçirilen eşyaların 2863 sayılı Yasa kapsamında taşınır kültür varlığı olduğu,

sanıklardan ...'in 2022 yılında, diğer sanığın ise 2010 yılında söz konusu taşınmazları satın aldıkları ve suça konu tarihi eserleri bildirimde bulunmaksızın evlerinde bulundurdukları tespit edildiğinden katılan vekilince istinaf edilen ilk derece mahkemesinin sanıkların beraatlerine yönelik kararının dosyaya ve hukuka uygun olmadığı,

sanıkların 2863 sayılı kanunun 24. maddesine aykırı olarak suça konu taşınır kültür varlığı bulundurdukları anlaşıldığından İlk Derece Mahkemesinin beraat kararlarının CMK'nın 280/2 maddesi gereğince ortadan kaldırılmasına ve sanıkların eylemlerine uyan 2863 sayılı kanunun 70/1 maddesi gereğince cezalandırılmalarına karar verildiği, sanıkların kişilik özellikleri nazara alındığında yeniden suç işlemeyecekleri hususunda kanaat oluştuğundan CMK’nun 231/5 maddesi gereğince sanıklar hakkında verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak, "5271 sayılı Kanun'un 231/5.

Maddesi gereğince sanıklar hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi sırasında, aynı Kanun'un 231/ 10... /11. maddelerinde hususların ihtarına yer verilmemesi" Kanuna aykırı bulunduğundan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13.Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hükme son bent olarak, "5271 sayılı Kanun'un 231/10. maddesi gereğince; denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmediği takdirde, açıklanması geri bırakılan hüküm ortadan kaldırılarak,

davanın düşmesine kararı verileceğinin ve aynı Kanun'un 231/11. Maddesi gereğince; denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi hâlinde hükmün açıklanacağının sanıklara ihtarına, " cümlesinin eklenmesi suretiyle oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Kaş 1.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi