Karar Özeti
12. Ceza Dairesi 2025/2017 E. , 2025/6545 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2023 E., 2020/1404 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat KARAR : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Yargıtay 12. Ceza Dairesinin, 21.04.2025 tarihli ve 2022/312 E., 2025/4
Karar Detayı
12. Ceza Dairesi 2025/2017 E. , 2025/6545 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2023 E., 2020/1404 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat KARAR : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi İTİRAZNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Yargıtay 12. Ceza Dairesinin, 21.04.2025 tarihli ve 2022/312 E., 2025/4061 K. sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.06.2015 tarihli ve KD-2020/104893 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308/1. maddesi uyarınca lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İTİRAZ SEBEPLERİ Temyize konu kararın davacı vekiline elektronik yolla tebliğ edildiği, elektronik tebligatın 16.10.2020 tarihinde davacı vekilinin UETS adresine ulaştığı ve aynı gün açıldığı, 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 7/a maddesi uyarınca elektronik tebligatta tebellüğ tarihinin elektronik tebligatın muhatabın elektronik posta hesabına ulaştığı veya okunduğu tarih olmayıp, tebligatın muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonu olduğu, bu itibarla temyize konu kararın davacı vekiline tebliğ tarihinin 21.10.2020 olduğu ve davacı vekilince kararın süresinde temyiz edildiği belirlenerek ret kararının kaldırılmasına ve davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen tazminat miktarlarının az olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 11.11.2021 tarih ve 2020/1-425 E., 2021/548 K. sayılı kararı uyarınca; 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 7/a maddesi uyarınca elektronik tebligatta tebellüğ tarihinin elektronik tebligatın muhatabın elektronik posta hesabına ulaştığı veya okunduğu tarih olmadığı, tebligatın muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonu olduğu, bu itibarla davacı vekili tarafından yapılan temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır. İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Muğla 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/100 E., 2018/420 K. sayılı dosyasında davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 14.02.2017 - 16.02.2017 tarihleri arasında 2 gün gözaltında kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine karar verildiği, kararın 22.12.2018 tarihinde kesinleştiği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından maddi ve manevi tazminat miktarlarının indirilmesi suretiyle istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır. IV. KARAR 1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, 2. 5271 sayılı Kanun’un 308'inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Yargıtay 12. Ceza Dairesinin, 21.04.2025 tarihli ve 2022/312 E., 2025/4061 K. sayılı ret kararının KALDIRILMASINA, 3. Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nefaset ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerektiği gözetilerek belirlenen manevi tazminat miktarı yönünden itiraznamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 12.10.2020 tarihli ve 2019/2023 Esas, 2020/1404 Karar sayılı kararında davacı vekilince belirtilen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304'üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Fethiye Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.09.2025 tarihinde karar verildi.