Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/2164 K.2025/6638

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık ... hakkında basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle yapılan yargılama sonunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179/2, 62/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 58. maddesi gereğince cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Ankara Batı 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2022 tarihli ve 2022/59 esas, 2022/122 sayılı kararının 10.03.2022 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 30.05.2025 tarihli ve 94660652-105-06-24380-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24/06/2025 tarihli ve KYB-2025/71205 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 24/06/2025 tarihli ve KYB- 2025/71205 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“... sanık hakkındaki cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün kaldırılmasına ve yerine başka bir hükmün tekerrüre esas alınmasına dair Ankara Batı 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.03.2022 tarihli ve 2022/59 esas, 2022/122 sayılı ek kararı ile sanığın cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hüküm kısmının karardan çıkartılarak cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Ankara Batı 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.04.2022 tarihli ve 2022/59 esas, 2022/122 sayılı ek kararlarının hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Kanun'un 58/1. maddesinde yer alan, "Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda tekerrüre esas alınan Ankara Batı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.10.2019 tarihli ve 2018/436 esas, 2019/861 sayılı kararının kesinleşme tarihinin 18.06.2021 olduğu,

inceleme konusu Ankara Batı 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2022 tarihli kararına konu suçun da 18.06.2021 tarihinde işlendiği cihetle, anılan karararın tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydında bulunan Ankara Batı 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2016 tarihli ve 2015/492 esas, 2016/294 sayılı kararının birinci kez tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Sanık hakkındaki cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün kaldırılmasına ve yerine başka bir hükmün tekerrüre esas alınmasına dair Ankara Batı 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.03.2022 tarihli ve 2022/59 esas, 2022/122 sayılı ek kararı ile sanığın cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hüküm kısmının karardan çıkartılarak cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Ankara Batı 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.04.2022 tarihli ve 2022/59 esas, 2022/122 sayılı ek kararlarının hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı Kanun'un 58/1. maddesinde yer alan, "Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır.

Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda tekerrüre esas alınan Ankara Batı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.10.2019 tarihli ve 2018/436 esas, 2019/861 sayılı kararının kesinleşme tarihinin 18.06.2021 olduğu, inceleme konusu Ankara Batı 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2022 tarihli kararına konu suçun da 18.06.2021 tarihinde işlendiği anlaşıldığından,

anılan karararın tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydında bulunan Ankara Batı 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2016 tarihli ve 2015/492 esas, 2016/294 sayılı kararının birinci kez tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş olup Kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Ankara Batı 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2022 tarihli ve 2022/59 esas, 2022/122 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

Hüküm fıkrasının "6"numaralı bendi çıkarılarak yerine "Sanığın adli sicil kaydında bulunan, Ankara Batı 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2016 tarihli ve 2015/492 esas, 2016/294 sayılı, TCK’nın 155/1 maddesi gereği verilen ve 29.11.2018 tarihinde kesinleşen 9 ay hapis cezası ile mahkumiyetine ilişkin ilam tekerrüre esas olup, sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına'' ibaresinin eklenmesine ve diğer hususların aynen bırakılmasına, infazın ve müteakip işlemlerin mahallinde buna göre yapılmasına,